Showing posts with label ΔΝΤ. Show all posts
Showing posts with label ΔΝΤ. Show all posts

Thursday, May 16, 2013

Οι ΗΠΑ προκάλεσαν την κρίση στην Ευρώπη (υποστηρίζει ο Γερμανός ειδικός σε θέματα χρηματιστηρίου Ντιρκ Μιούλερ)



Οι ΗΠΑ προκάλεσαν την κρίση στην Ευρώπη, προκειμένου να ανακόψουν την αύξηση της επιρροής του ευρώ έναντι του δολαρίου, υποστηρίζει ο Γερμανός ειδικός σε θέματα χρηματιστηρίου Ντιρκ Μιούλερ - γνωστός και ως «Mr. Dax» -, στο νέο βιβλίο του, με τίτλο «Showdown».

Ο ίδιος θεωρεί ότι η Ελλάδα θα ήταν καλύτερα αν είχε το δικό της νόμισμα ή αν αξιοποιούσε τα κοιτάσματα φυσικού αερίου της, καθώς, όπως λέει, «στο ελληνικό υπεδάφος βρίσκονται τα μεγαλύτερα αποθέματα στην Ευρώπη», ενώ τονίζει ότι σκοπός του ΔΝΤ είναι να καταστρέψει την ελληνική οικονομία ώστε τα ελληνικά κοιτάσματα να πωληθούν φθηνά σε πολυεθνικές.

Σε συνέντευξή του στην ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού «Focus», ο κ. Μιούλερ αναλύει την θεωρία ότι «η μεγάλη αναμέτρηση, η οποία εξελίσσεται τα τελευταία χρόνια, σχετίζεται με την κυριαρχία στο πλανήτη για τις επόμενες δεκαετίες» και σημειώνει ότι «η Ευρώπη δεν λαμβάνεται πλέον υπόψιν» και «το παιχνίδι κινείται μεταξύ Αμερικής και Ασίας, δηλαδή της Κίνας, ενώ οι Ρώσοι θα ήθελαν να αναμιχθούν κι αυτοί λίγο».

Ο συγγραφέας αποδίδει ωστόσο τα προβλήματα της Ευρώπης όχι μόνο σε εξωτερικούς παράγοντες, αλλά και σε εσωτερικές αιτίες. «Το υψηλό χρέος δεν είναι ευρωπαϊκό πρόβλημα. Η συνολική υπερχρέωση της Ευρώπης είναι μικρότερη από αυτή των ΗΠΑ ή της Ιαπωνίας. Από το 2008 όμως οι επιθέσεις εναντίον της Ευρώπης εξελίσσονται στοχευμένα και συντονισμένα», λέει.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσει ο κ. Μιούλερ και την Ελλάδα. «Ακριβώς στην φάση της ισχύος του ευρώ συμβαίνουν τα γεγονότα γύρω από τον Κ. Καραμανλή, η ανάληψη της εξουσίας από τον Γ. Παπανδρέου και η αιφνιδιαστική ακούσια καταγγελία στις Βρυξέλλες της παραποίησης των ελληνικών δημοσιονομικών στοιχείων. Ο Παπανδρέου και οι άνθρωποί του έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους για να στρέψουν την Ευρώπη και την Γερμανία εναντίον τους. Καμία συμφωνία δεν τηρήθηκε, ο λαός και η οικονομία της χώρας οδηγούνταν στον κατήφορο. Το ένα σκάνδαλο διαδεχόταν το άλλο. Και μια χωρίς προηγούμενο εσωτερική ευρωπαϊκή καμπάνια μίσους εναντίον των «τεμπέληδων Ελλήνων», των «ναζί Γερμανών», των «διεφθαρμένων Ιταλών» και των «υπερχρεωμένων Ισπανών με τα πολλά ακίνητα» ξεκίνησε.

Η Ευρώπη άρχισε να αυτοσπαράσσεται, θέαμα που στο εξωτερικό το παρακολουθούσαν με ικανοποίηση. Εναντίον της Ευρώπης δεν στέλνει κανείς τον έκτο στόλο, αλλά την Γουόλ Στριτ, τις τράπεζές της και τους οίκους αξιολόγησης και τα όπλα της μυστικής διπλωματίας. Τα χτυπήματα εναντίον του ευρώ και των χωρών της Ευρωζώνης ήρθαν με στρατιωτική ακρίβεια και προκαλούνταν πάντα από μελέτες μεγάλων τραπεζών της Γουόλ Στριτ ή των αμερικανικών οίκων αξιολόγησης. Τα βασικά όμως προβλήματα της Ευρωζώνης ήταν εσωτερικής φύσης. Το να επιβάλλεται σε πολλά και διαφορετικά μεταξύ τους κράτη ένα κοινό νόμισμα οδηγεί εξαρχής σε σημαντικά προβλήματα. Αυτή η αχίλλειος πτέρνα οφείλεται σε εμάς τους ίδιους, αλλά τα βέλη εναντίον της ήρθαν στοχευμένα και με τους ψυχρούς υπολογισμούς από την άλλη άκρη του Ατλαντικού», υποστηρίζεται στο βιβλίο.

Στο βιβλίο γίνεται εκτενής αναφορά στα ελληνικά κοιτάσματα φυσικού αέριου, στο κεφάλαιο με τον τίτλο: «Οι Έλληνες και το αέριο»: «Τι θα λέγατε αν πρότεινα η Ελλάδα να πουλάει πετρέλαιο και φυσικό αέριο; Μην ανησυχείτε, δεν ήπια πολύ ούζο την ώρα της συγγραφής», αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Μιούλερ και συνεχίζει: «Η Ελλάδα δεν έχει στο υπέδαφός της μόνο μεγάλα αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου, αλλά και μιας σειράς σημαντικών ορυκτών. Μπορεί κάνεις δικαιολογημένα να υποστηρίξει ότι η Ελλάδα διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα αποθέματα σε πρώτες ύλες στην Ευρώπη. Την τελική διαβεβαίωση την έλαβα στο τέλος του καλοκαιριού του 2012 στην διάρκεια μιας έντονης συζήτησης με την Ντόρα Μπακογιάννη, η οποία με διαβεβαίωσε ότι η Ελλάδα διαθέτει κοιτάσματα αντίστοιχα με αυτά της Λιβύης. Και, τουλάχιστον τώρα, τίθεται αναπόφευκτα το ερώτημα: τι παιχνίδι παίζεται εδώ; Αφήνουμε την ελληνική οικονομία να εξαντληθεί μέσω δρακόντειων πακέτων λιτότητας και την χρηματοδοτούμε με εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ προκειμένου να μην πληγούν οι παλαιοί δανειστές. Χάνονται δισεκατομμύρια ευρώ σε φορολογικά χρήματα για συμφωνίες χωρίς επιστροφή και στην αναδιάρθρωση του χρέους, όταν η Ελλάδα διαθέτει κοιτάσματα πολλαπλάσια του όγκου του χρέους της».

Ο συγγραφέας υποστηρίζει σε αυτό το σημείο ότι ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου «φαίνεται σαν να ήταν εκτελεστική μαριονέτα των ΗΠΑ» και υποστηρίζει ότι «αποστολή του ήταν να επιφέρει με κάθε τρόπο την ρήξη στις σχέσεις της Ελλάδας με την Ευρώπη», ενώ προσθέτει: «Ο Παπανδρέου το 2009 δήλωνε, "δεν έχουμε πετρέλαιο ή τουλάχιστον δεν έχουμε βρει ακόμη" και ο υφυπουργός Γιάννης Μανιάτης τόνιζε, "δεν είμαστε ούτε Σαουδική Αραβία ούτε Νορβηγία" και τώρα μια έκθεση της Deutsche Bank στο Λονδίνο κάνει λόγο για πιθανά έσοδα από τους υδρογονάνθρακες, τα οποία, μόνο στην περιοχή νοτίως της Κρήτης θα μπορούσαν να ανέλθουν σε λίγα χρόνια σε 427 δισεκατομμύρια ευρώ».

Ερωτώμενος από το Focus γιατί θεωρεί ότι η Ευρώπη δεν ασχολείται με τα κοιτάσματα της Ελλάδας και της Κύπρου, ο κ. Μιούλερ αναφέρει ότι όταν οι Κύπριοι πρότειναν στον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε να παραχωρήσουν στην Ευρώπη ή να υποθηκεύσουν το 30% των μελλοντικών εσόδων από το φυσικό αέριο, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών δήλωσε ότι αυτό δεν αποτελεί θέμα συζήτησης και διερωτάται για ποιον λόγο.

Σε ό,τι αφορά τον ρόλο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, ο κ. Μιούλερ υποστηρίζει ότι ο κ. Σόιμπλε δεν ήθελε την συμμετοχή του στα ευρωπαϊκά προγράμματα διάσωσης, φοβούμενος ότι έτσι θα αυξανόταν η επιρροή των ΗΠΑ στην Ευρώπη, αλλά επικράτησε η άποψη του οικονομικού συμβούλου της Αγγέλα Μέρκελ, Ότμαρ Ίσινγκ, ο οποίος, επισημαίνει ο συγγραφέας, είναι και σύμβουλος της Goldman Sachs. «Ο ρόλος του ΔΝΤ είναι να επιφέρει την κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας, να κατηγορήσει την ελληνική κυβέρνηση ότι δεν εφάρμοσε ακριβώς το πρόγραμμα σταθεροποίησης της οικονομίας και να την εξαναγκάσει να παραδώσει την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων της σε πολυεθνικές εταιρείες έναντι πενιχρού τιμήματος», επισημαίνει.

Ο Γερμανός ειδικός εκτιμά ακόμη ότι τα προγράμματα εξυγίανσης που εφαρμόζονται στις χώρες που αντιμετωπίζουν κρίση είναι αναποτελεσματικά. «Τα προγράμματα λιτότητας είναι μια παράνοια», υποστηρίζει και συμπληρώνει ότι το αποτέλεσμα είναι μια εξέλιξη της οικονομίας όπως αυτή με τον Καγκελάριο Μπρούνινγκ. «Τα κράτη εξαντλούνται και η ελληνική οικονομία βυθίζεται στο απύθμενο.

Η φτώχεια των απλών ανθρώπων είναι δραματική και όχι αντάξια μιας χώρας στον πυρήνα της πλούσιας Ευρώπης. Ακόμη και ο Έλληνας πρωθυπουργός το δηλώνει καθαρά: η Ελλάδα βρίσκεται στην ίδια κατάσταση με την Γερμανία την περίοδο της Βαϊμάρης», υπογραμμίζει και αναφέρει ότι έχει ο ίδιος επισκεφτεί την Ελλάδα και έχει δει την δράση της Χρυσής Αυγής. «Αυτά είναι άσχημα πράγματα που δεν τα έχω δει ούτε στο Γ΄ Ράιχ», προσθέτει, ενώ στο βιβλίο του γράφει σχετικά: «Οι Έλληνες όχι μόνο επινόησαν την Δημοκρατία, αλλά την αγαπούν ακόμη και σήμερα. Για αυτό και είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς γιατί ειδικά σε αυτή τη χώρα συμβαίνει μια τόσο δραματική εξέλιξη στο αντιδημοκρατικό πολιτικό άκρο». Απορρίπτει πάντως τον ισχυρισμό ότι η Γερμανία χρειάζεται το ευρώ προκειμένου να διατηρηθεί η ειρήνη στην Ευρώπη. «Αντιθέτως, το ευρώ έχει εξελιχθεί σε εχθρό της Ευρώπης», καταλήγει και προτείνει την διατήρησή του, αλλά και την παράλληλη κυκλοφορία των εθνικών νομισμάτων, η αξία των οποίων θα διαμορφώνεται ελεύθερα έναντι του ευρώ, μαζί με την δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Ταμείου Υποδομών, το οποίο θα συμμετέχει σε όλα τα ενεργειακά σχέδια των μεγάλων εταιρειών, με στόχο τις επενδύσεις και την ενεργειακή αλλαγή.


Πηγή:www.capital.gr

Tuesday, February 19, 2013

Όλη η αλήθεια σε ένα βίντεο!




Wednesday, November 21, 2012

ΕΛΛΑΣ - ΔΝΤ - Συμμαχία (?) (του Γιάννη Βαρουφάκη)



Πριν δυο μέρες, η κα Lagarde βρέθηκε στην Κουάλα Λουμπούρ, στην πρωτεύουσα της Μαλαισίας. Εκεί προέβη σε δηλώσεις που, κατ’ ουσίαν, αποτελούν επίσημη συγγνώμη για την ανάλγητη συμπεριφορά του ΔΝΤ κατά την Κρίση του 1997 που έπληξε τις χώρες της ΝΑ Ασίας. «Γνωρίζω ότι το ΔΝΤ δεν έχαιρε πάντοτε εξαιρετικής φήμης, ιδίως σε αυτή την γωνιά της γης και ιδίως σε αυτή την χώρα», είπε κάνοντας το συνήθως συγκρατημένο και συντηρητικότατο κοινό της συγκεκριμένης χώρας να ξεσπάσει στα γέλια. Και για να μην αφήσει καμία αμφιβολία ότι θεωρεί πως για αυτό φταίχτης ήταν το ίδιο το ΔΝΤ, η κα Lagarde σημείωσε στην ομιλία της πόσο ορθά έπραξε η Μαλαισιανή κυβέρνηση το 1997 όταν, παρά την οικονομική κατάρρευση της χώρας, αντί να στραφεί στα δάνεια-μετά-Μνημονίου που την πίεζε να δεχθεί το ΔΝΤ, η Κουάλα Λουμπούρ επέλεξε πολιτικές που το ΔΝΤ έκανε τα πάνδεινα να αποτρέψει: π.χ. την επιβολή περιορισμών στην ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων προς και από την χώρα. «Με αυτή σας την επιλογή», παραδέχθηκε η κα Lagarde, «η Μαλαισία απεδείχθη ότι ήταν ένα βήμα μπροστά από εμάς τους υπόλοιπους».

Αυτή η επίσημη συγγνώμη της γενικής διευθύντριας του ΔΝΤ κρύβει μέσα της τους λόγους που το ΔΝΤ σήμερα έρχεται σε σφοδρή σύγκρουση με την ΕΕ. Είναι  ο ίδιος λόγος που θεωρώ πως η ελληνική κυβέρνηση έχει υποχρέωση να συστοιχηθεί με την κα Lagarde, να πάρει ξεκάθαρη θέση υπέρ του ΔΝΤ, και να δημιουργήσει μια νέα συμμαχία αρχικά με το ΔΝΤ, στην οποία πολύ γρήγορα μπορεί να προστεθεί η Γαλλία, η Ιταλία, ίσως και η Ισπανία - θέτωντας έτσι τις βάσεις για μια ουσιαστική αλλαγή πολιτικής της Ευρωζώνης που θα είναι σωτήρια όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά για ολόκληρη την Ευρώπη.

Θα μου πείτε: Καλά, η Ελλάδα θα βγάλει το φίδι από την τρύπα, σε αυτή την κατάσταση που είναι, παίρνοντας το ρίσκο να συμμαχήσει με το ΔΝΤ εναντίον της Γερμανίας; Μάλιστα, φίλες και φίλοι. Αυτό ακριβώς πρέπει να κάνουμε. Για εμάς, για την μικρή και προβληματική Ελλάδα, άνοιξε πόλεμο η κα. Lagarde με την Γερμανία, επιμένοντας σε μια σειρά ευεργετικών μέτρων (από τα οποία μόνο ένα είναι το δεύτερο κούρεμα χρέους). Σε εμάς έλαχε λοιπόν ο κλήρος να παίξουμε τον ιστορικό ρόλο της ενίσχυσης του ΔΝΤ με στόχο την αλλαγή πολιτικής στην Ευρώπη. Δεδομένου ότι ο «τσακωμός» στο εσωτερικό της τρόικας γίνεται όχι για την Ισπανία ή την Ιταλία ή την Γαλλία αλλά για την Ελλάδα, ο έλληνας πρωθυπουργός είναι εκείνος που επιβάλλεται να πάρει σαφή θέση υπέρ του ΔΝΤ. Ούτε ο κ. Μόντι, ούτε ο κ. Ραχόι.

Ας δούμε όμως με μεγαλύτερη λεπτομέρεια τι είναι εκείνο που «καίει» την κα Lagarde και που την εξωθεί σε μια καθόλου ευχάριστη κόντρα με τους ομοϊδεάτες, έως πρότινος, ευρωπαίους συναδέλφους της.

ΔΝΤ και Ασία

Πριν από λίγο καιρό, όταν το ΔΝΤ κινδύνευε να «μείνει» από χρήματα, καθώς υποσχέθηκε πάνω από το 80% των κονδυλίων του στην «διάσωση» των χωρών-μελών της Ευρωζώνης, ζήτησε από τα μέλη του να αυξήσουν τα κεφάλαια που διαθέτουν στο ΔΝΤ. Καναδάς και ΗΠΑ αρνήθηκαν ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση προσέφερε ένα ποσό μικρότερο από εκείνο που θα έπρεπε το ΔΝΤ να έχει έτοιμο για να βοηθήσει τις καταρρέουσες χώρες-μέλη της... ΕΕ! Αντίθετα, φτωχότερες χώρες όπως η Μαλαισία και η Ινδονησία προσέφεραν ένα δυσανάλογο μέρος των 461 δις δολαρίων που ζήτησε το ΔΝΤ.

Δεδομένης της ύφεσης που πλήττει την Ευρώπη και την Αμερική, το ΔΝΤ γνωρίζει ότι αν δεν καταφέρει να επανακτήσει την χαμένη του αξιοπιστία στην Ανατολική Ασία (όπως και στην Ν. Αμερική), θα πάψει σύντομα να διαδραματίζει σημαντικό παγκόσμιο ρόλο. Πράγματι, όπως παραδέχθηκε και η κα Lagarde προχτές στην Μαλαισία, οι ασιατικές χώρες από τις οποίες εξαρτάται για την επιβίωσή του το ΔΝΤ ολοένα και περισσότερο, θεωρούν ότι το ΔΝΤ και δεν γνωρίζει πως να αντιμετωπίσει μια κρίση χρέους και δεν δύναται να προβλέψει το αποτέλεσμα των πολιτικών που επιβάλει όταν παρεμβαίνει. Οι μνήμες του 1997 στην περιοχή είναι ακόμα νωπές. Οι πολιτικοί όλων των κομμάτων θυμούνται πως για 100 δις δολάρια που δάνεισε το ΔΝΤ στην Ταϋλάνδη, στην Ν. Κορέα και στην Ινδονησία, το ΔΝΤ απαίτησε πολιτικές που παραλίγο να καταστρέψουν τις χώρες αυτές – κάτι που θα είχαν «πετύχει» αν οι κυβερνήσεις τους δεν αποφάσιζαν, πολύ σύντομα, να στείλουν τους αντίστοιχους κκ. Τόμπσεν σπίτι τους και να απεγκλωβιστούν από τις δηλητηριώδεις πολιτικές του ΔΝΤ οι οποίες δολοφονούσαν από και τα πιο υγιή, τα πιο παραγωγικά, μέρη των οικονομιών τους. (Το γεγονός ότι διατηρούσαν το δικό τους νόμισμα, καθώς και το δικαίωμα να επιβάλουν περιορισμούς στις μεταφορές κεφαλαίων εκτός των χωρών τους ήταν, βεβαίως, καθοριστικής σημασίας.)

Λόγω αυτής της κακής προϊστορίας, οι χώρες της ΝΑ Ασίας ακούνε ΔΝΤ και το βάζουν στα πόδια. Από το 1997 κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους να συσσωρεύουν ξένο συνάλλαγμα ώστε να μην έχουν ανάγκη το ΔΝΤ σε περίτπωση Κρίσης. Μάλιστα, κι αυτό έχει μεγάλη σημασία για το ΔΝΤ, εδώ και μερικά χρόνια η Ν. Κορέα, η Ιαπωνία, η Κίνα και άλλες δέκα χώρες της περιοχής έχουν ιδρύσει ένα δικό τους, άτυπο αντι-ΔΝΤ. Λέγεται Chiang Mai Πρωτοβουλία Πολυμέριας (Multilaterisation Initiative) και δεν είναι παρά ένας κοινός κουμπαράς, περί τα 240 δις δολάρια, που σκοπό έχει να δανείσει μια ή περισσότερες από τις χώρες-μέλη του σε περίπτωση που ξαναπάθουν αυτό που είχαν πάθει το 1997 (ή αυτό που έπαθε η Ελλάδα το 2010).

Παρακολουθεί λοιπόν αυτές τις εξελίξεις η κα Lagarde και πανικοβάλεται. Γιατί, παρά την γενναιοδωρία που δείχνουν χώρες όπως η Μαλαισία προς το ΔΝΤ (όταν Καναδάς και ΗΠΑ δεν του δίνουν ούτε δεκάρα ενώ η ΕΕ δίνει λιγότερα από όσα περιμένει να λάβει), είναι φυσικό να ανησυχεί ότι, σύντομα, δεν θα έχουν κανένα λόγο να συνεισφέρουν σε έναν θεσμό που ούτε εκτιμούν ούτε και τον έχουν ανάγκη.

ΔΝΤ και Ευρωζώνη

Όταν το 2010 ξέσπασε η Κρίση του Ευρώ, αρχής γενομένης με την Ελλάδα, το ΔΝΤ είχε ήδη δει τον χάρο με τα μάτια. Πράγματι, εν έτει 2006 είχε δανείσει λιγότερα χρήματα ανά τον κόσμο από όσα δάνεια είχε δώσει η Κίνα στην Αγκόλα! Τι είχε συμβεί; Απλά, η κάκιστη φήμη που απέκτησε το 1997 στην ΝΑ Ασία και το 2000-2 στην Αργεντινή, αποτέλεσε ισχυρότατο αντικίνητρο για όποια χώρα σκεφτόταν να απευθυνθεί για βοήθεια στο ΔΝΤ. Έτσι λοιπόν, η Κρίση του Ευρώ έδωσε στο ΔΝΤ μια χρυσή ευκαιρία να ξαναμπεί στο παιχνίδι των «διασώσεων».

Η αλήθεια είναι ότι, λόγω της παταγώδους αποτυχίας του (τόσο καθαρά οικονομικής όσο και ηθικής), το ΔΝΤ είχε ήδη αρχίσει να αλλάζει. Επί διεύθυνσης Strauss-Kahn πολλά άλλαξαν στον οργανισμό. Όταν, για παράδειγμα, κατέρρευσε η χώρα μας στις αρχές του 2010, και άρχισε η διαδικασία που τελικά οδήγησε στο Μνημόνιο 1, η θέση του ΔΝΤ ήταν σαφέστατα (τουλάχιστον κεκλεισμένων των θυρών) πιο προοδευτική και ορθολογική από εκείνη της Γερμανίας και του αμίμητου ντουέτου Trichet-Παπαδήμου που διοικούσαν την ΕΚΤ τότε (των χειρότερων κεντρικών τραπεζιτών στην ιστορία του καπιταλισμού). Όμως, υπό την σκληρή εμμονή των ευρωπαίων για επιβολή στην Ελλάδα (και αργότερα στην Ιρλανδία και στην Πορτογαλία), μέτρων τύπου ΔΝΤ της δεκαετίας του 1990, το ΔΝΤ του κ. Strauss-Kahn αποφάσισε, εντελώς κυνικά, να αφήσει τους Ευρωπαίους να επιβάλουν τους όρους που θέλουν μόνο και μόνο για να ξαναμπεί το ΔΝΤ στο παιχνίδι.

Έτσι, παρά το γεγονός ότι το ΔΝΤ έβλεπε εξ αρχής πως το Μνημόνιό μας θα αποτύγχανε με πιθανότητα 100%, αποφάσισε να μην πει κουβέντα, τουλάχιστον, δημοσίως, να εκμισθώσει υπαλλήλους του (π.χ. τον κ. Τόμπσεν) στην ΕΕ, και να περιμένει έως ότου η Ευρώπη βάλει μυαλό από μόνη της. Τον περασμένο Φεβρουάριο, τότε που υπογράφτηκε το Μνημόνιο 2, μετά του PSI, ξέσπασε μεγάλη διχογνωμία εντός των κόλπων του ΔΝΤ για το εάν ο οργανισμός θα έπρεπε, επιτέλους, να υψώσει το ανάστημά του στους ευρωπαίους ή να πει «όχι». Τελικά, επικράτησε η ενδοτική άποψη. Κάτι για το οποίο, σήμερα, έχει μετανιώσει πικρά η κα Lagarde. Σκεφτείτε το: Πως νομίζετε ότι ένιωσε όταν βρέθηκε στην Μαλαισία, και ο Μαλαισιανός πρωθυπουργός, τον οποίο θέλει να εξευμενίσει (για λόγους που εξήγησα πιο πάνω), της θύμισε με μεγάλη δόση ειρωνείας ότι πριν μερικούς μόνο μήνες το ΔΝΤ προέβλεπε το ελληνικό χρέος να φτάσει το πολύ το 160% του ΑΕΠ και σήμερα να παραδέχεται ότι θα ξεπεράσει το 192%; Τι σκέφτηκε όταν ο συνομιλητής της την ρώτησε: «Ακόμα να βελτιώσετε τις προβλεπτικές ικανότητες των συνεργατών σας;»

Να λοιπόν τι κρύβεται πίσω από την κόντρα Lagarde-Schauble και Lagarde-Juncker όσον αφορά το ελληνικό δημόσιο χρέος και την βιωσιμότητά του: το μέλλον του ΔΝΤ (το οποίο προβλέπεται ζοφερό όσο ο οργανισμός κάνει τα στραβά μάτια στις τοξικές πολιτικές της ΕΕ στην χώρα μας και όσο συνυπογράφει ανόητες προβλέψεις για το χρέος μας). Τίποτα λιγότερο!

ΔΝΤ και Ευρωπαϊκή Περιφέρεια

Η ουσία βρίσκεται στην εξής πραγματικότητα: Η ΕΕ σήμερα επιβάλει στην χώρα μας μισανθρωπικές πολιτικές που το ΔΝΤ επέβαλε στην ΝΑ Ασία και στην Ν. Αμερική τα προηγούμενα χρόνια. Το ΔΝΤ πλήρωσε το αντίτιμο αυτών των πολιτικών, κινδυνεύοντας με πλήρη απαξίωση. Παραλίγο να πάψει να υφίσταται. Η ΕΕ δεν έχει καταβάλει, ακόμα, αυτό το τίμημα. Το ΔΝΤ γνωρίζει ότι, για να παραμείνει ζωναντό, πρέπει να σταματήσει άμεσα να συνηγορεί σε πολιτικές που ο υπόλοιπος πλανήτης αντιμετωπίζει ως αποκρουστικές και να πάψει να συνυπογράφει προβλέψεις που εντός μηνών αποδεικνύονται αστείες. Αντίθετα, οι πολιτικοί των πλεονασματικών χωρών της Ευρωζώνης δεν νοιάζονται ιδιάιτερα ούτε για το αποτέλεσμα των πολιτικών τους στις χώρες μας ούτε και για την ακρίβεια των προβλέψεών τους. Νοιάζονται για την επανεκλογή τους και μόνο. (Όπως παραδέχθηκε ο κ. Juncker: «Γνωρίζουμε τι πρέπει να γίνει αλλά όχι το πως θα επανεκλεγούμε αν το πράξουμε!») Όταν λοιπόν οι χώρες μας μετατρέπονται σε καμμένη γη, οι εν λόγω «εταίροι» μας απλά λένε στους ψηφοφόρους τους ότι φταίνε οι τεμπέληδες της Μεσογείου. Το ίδιο κι όταν οι προβλέψεις τους πέφτουν εξωφρενικά έξω: Φταίει η μη εφαρμογή του Μνημονίου – κάτι που το ΔΝΤ έχει αποφασίσει ότι, αν συνεχίζει να το λέει, θα γελάει μαζί του όλη η Ασία.

Προς μια τακτική συμμαχία με το ΔΝΤ

Πως μπορεί η χώρα μας να βοηθηθεί από την στροφή του ΔΝΤ; Πως μπορεί να την χρησιμοποιήσει ώστε να πετύχει μια νέα συμφωνία (δεδομένου ότι, έτσι κι αλλιώς, το Μνημόνιο 3 είναι στα σκαριά) που να της δίνει έστω και μια αμυδρή πιθανότητα να επιβιώσει αξιοπρεπώς εντός του ευρώ (κάτι που η σημερινή συγκυρία αποκλείει με μαθηματική ακρίβεια);

Το πρώτο που απαιτείται είναι μια καθαρή δήλωση, αν και διπλωματική, του πρωθυπουργού μας ότι συντάσσεται με την κα Lagarde -  ότι ούτε η επιμήκυνση, ούτε η επαναγορά χρέους ,ούτε και η μείωση των επιτοκίων θα θέσει το χρέος της χώρας σε βατό μονοπάτι. Επί τέλους, την αλήθεια κε πρωθυπουργέ! Τώρα μάλιστα που την βροντοφωνάζει όχι ο Σύριζα αλλά η κα Lagarde, τώρα είναι που πρέπει να την αρθρώσετε κι εσείς.

Το δεύτερο που απαιτείται είναι η παρουσίαση-πρόταση ενός εναλλακτικού προγράμματος το οποίο να κινείται σε τροχιά σύγκλισης τόσο με την κα Lagarde όσο και με τους ηγέτες της Ιταλίας, της Γαλλίας και της Ισπανίας. Π.χ. να προταθεί όχι αναγκαστικά η διαγραφή του χρέους αλλά ένα moratorium αποπληρωμών το οποίο θα διασυνδέει τον ρυθμό αποπληρωμών με τον ρυθμό ανάπτυξης των χωρών μας. Ακόμα, να αιτηθούμε, σε συνεννόηση με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, τα κονδύλια που δεν διατέθηκαν από το ΕΣΠΑ της περιόδου 2007-2013 (όχι μόνο τα 12 δις της χώρας μας αλλά και των άλλων χωρών της Περιφέρειας) να δοθούν 100% στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων η οποία, πιθανώς σε συνεργασία με επενδυτές από την Ασία (κάτι που θα χειροκροτήσει η κα Lagarde, δεδομένου του ενδιαφέροντός της για καλλιέργεια καλύτερων και στενότερων σχέσεων ΔΝΤ και ΝΑ Ασίας – βλ. πιο πάνω) να προβεί σε άμεσες επενδύσεις στις χώρες που πλήτττονται από την Ύφεση (σημ. για επικοινωνιακούς λόγους, θα πρόσθετα ότι αυτό μπορεί να μεταφραστεί και σε κάποιες επενδύσεις στην... Ολλανδία, ακόμα και στην Γερμανία – αν αναλογιστεί κανείς ότι η Ύφεση χτυπά πλέον και τις δικές τους πόρτες).

Εν κατακλείδι, μια (έστω και ευκαιριακή) συμμαχία της Ελλάδας με το ΔΝΤ επιβάλλεται όχι επειδή ο εν λόγω οργανισμός είναι καλός κ' αγαθός αλλά επειδή έχει πληρώσει ακριβά την επιβολή σε χώρες που σήμερα έχει ανάγκη των πολιτικών με τις οποίες η Ευρώπη δολοφονεί την πατρίδα μας σήμερα.

ΥΓ. Τις προάλλες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος απάντησε στην προτροπή μου να πάρει η ελληνική κυβέρνηση θέση υπέρ του ΔΝΤ λέγοντας ότι αυτή η διένεξη δεν μας αφορά, καθώς πρόκειται για εσωτερική υπόθεση των δανειστών μας. Δεν θα τον σχολιάσω. Αρκεί να πει αυτή την φράση δυνατά κάποιος για να κατανοήσει το πόσο επικίνδυνη για την χώρα μια κυβέρνηση που σκέφτεται έτσι.


Πηγή http://www.protagon.gr/

Friday, November 9, 2012

"ΧΑΣΤΟΥΚΙ" ΚΑΙ ΑΠΟ ECONOMIST - Επικίνδυνο το παιχνίδι της Ευρώπης με την Ελλάδα"

Η μόνη λύση για να αποφύγει η Ελλάδα το «μαρτύριο της σταγόνας», είναι να επιτύχει μια νέα συμφωνία για το χρέος, σύμφωνα με δημοσίευμα του Economist, διαφορετικά δεν έχει καμία ελπίδα.

Το βρετανικό περιοδικό παροτρύνει του πιστωτές της Ελλάδας να διδαχθούν από το παρελθόν, υπογραμμίζοντας πως η κατάσταση παρουσιάζει πολλές ομοιότητες με τις υπερχρεωμένες χώρες της Λ. Αμερικής και της Αφρικής τις δεκαετίες του 1980 και του 1990.

Η βαθιά ύφεση της οικονομίας, η διαρκής αύξηση του χρέους και η κοινωνική αναταραχή, είναι στοιχεία που θυμίζουν έντονα τα φαινόμενα που παρατηρήθηκαν σε χώρες όπως η Αργεντινή.

Τότε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και οι πλούσιες χώρες, επιχείρησαν να βοηθήσουν τις χώρες αυτές με βραχυπρόθεσμο δανεισμό, ωστόσο η πραγματική ανάκαμψη επήλθε μόνο μετά το κούρεμα του χρέους, ακόμη κι αυτού που κατείχε ο επίσημος τομέας, σύμφωνα με τον Economist.

Οι κυβερνήσεις των πλούσιων χωρών και το ΔΝΤ προσπαθούσαν για χρόνια να τις βοηθήσουν με βραχυπρόθεσμα δάνεια διάσωσης. Αλλά η ανάκαμψη ήλθε μόνο όταν μειώθηκαν τα χρέη τους, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που είχαν λάβει από τον «επίσημο» τομέα.

Όπως σημειώνει ο Economist, η οικονομία της Ελλάδας δεν θα ανακάμψει αν δεν επέλθει μια νέα συμφωνία για επιπρόσθετη ανακούφιση από το βάρος του χρέους.

Τα στάδια για την ελάφρυνση του χρέους περιλαμβάνουν καταρχήν τη συμφωνία για τη μείωσή του και στη συνέχεια τη σταδιακή αναδιάρθρωσή του σε ορίζοντα δεκαετίας.

Η Ευρώπη παίζει ένα επικίνδυνο παιχνίδι, καθώς είναι γνωστό ότι πάνω από το 70% του χρέους το κατέχει ο επίσημος τομέας. Σύμφωνα με το περιοδικό, πολλοί Ευρωπαίοι αναγνωρίζουν σε ιδιωτικές συνομιλίες ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να αποπληρώσει το χρέος, ωστόσο δημόσια το αρνούνται κατηγορηματικά. Η άρνηση της Γερμανίας στη νέα αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους είναι κατανοητή από πολιτική σκοπιά, ωστόσο από οικονομική άποψη οδηγεί στην απόλυτη καταστροφή.


Πηγή http://www.defencenet.gr/

Thursday, October 11, 2012

Οι Αργεντινοί σώθηκαν, διότι ξεσηκώθηκαν! (του Χουάν Ραμόν Ρότσα)


Άκουσα το τελευταίο διάστημα, στην Ελλάδα, αναφορές στη μεγάλη κρίση που βασάνισε την Αργεντινή, πριν από μια δεκαετία. Υπάρχουν πολλές ομοιότητες, αλλά και διαφορές.

Ο κόσμος στην Αργεντινή ακόμη αποφεύγει να προφέρει το όνομα του Μένεμ, που κυβέρνησε στη δεκαετία του ΄90. Ο Μένεμ υποσχέθηκε ενίσχυση των ασθενέστερων κοινωνικών στρωμάτων. Η πολιτική του έκανε το αντίθετο, διαλύοντας και τη μεσαία τάξη, όπως και την οικονομία. Καταστροφικές αποδείχθηκαν οι συνεχείς ιδιωτικοποιήσεις κι οι «συνταγές» του ΔΝΤ, τις οποίες εφήρμοζε πιστά ο Μένεμ. Καταστροφική αποδείχθηκε και η ισοτιμία «ένα προς ένα» του νομίσματος, του πέσο, με το δολάριο (1991).

Όλα αυτά οδήγησαν στη χρεοκοπία του κράτους, αλλά η κοινωνία είχε χρεοκοπήσει νωρίτερα. Ο κόσμος εξεγέρθηκε το Δεκέμβριο του 2001 κι ανέτρεψε τέσσερις προέδρους σε 13 ημέρες! Μάλιστα ο ένας, ο Ντε Λα Ρούα, αυτός που έφυγε με ελικόπτερο από την ταράτσα του προεδρικού μεγάρου, δικάζεται το Νοέμβριο. Αυτό είναι μια δικαίωση για τον κόσμο.

Η μεγαλύτερη δικαίωση, όμως, ήταν τα αποτελέσματα της εξέγερσης, χάρη στην οποία η Αργενινή - με πρόεδρο, πλέον τον Κίρσνερ- μπήκε σε ένα διαφορετικό δρόμο και συνήλθε, οικονομικά και κοινωνικά. Είπε «ως εδώ» στο ΔΝΤ και τους δανειστές. Και σώθηκε.

Οι ιδιοσυγκρασίες Ελλήνων και Αργεντινών μοιάζουν. Η μεγάλη διαφορά είναι ότι οι Έλληνες ακόμη δεν αντιδρούν, αν και τα μέτρα που επιβάλλονται εδώ είναι ακόμη σκληρότερα! Βλέπω, επίσης, μεγαλύτερη ανεργία στην Ελλάδα. Παρατηρώ κάτι ακόμη: Εδώ δεν γίνεται ουσιαστική συζήτηση για τις αιτίες της κρίσης. Ούτε για το πως θα έλθει ανάπτυξη, σε μια «ξεζουμισμένη» χώρα.

Παρατηρώ ανθρώπους που εκτονώνονται βρίζοντας για ασήμαντη αφορμή τον γείτονα, ή τον διπλανό οδηγό στα φανάρια. Δεν ξέρω αν φταίνε τα δελτία ειδήσεων, που ισχυρίζονται διαρκώς πως «δεν γίνεται αλλιώς». Ξέρω όμως ότι κάθε κοινωνία που βιώνει τέτοια περιπέτεια χρειάζεται ελπίδα κι αυτή δεν τη βρίσκεις στη μοιρολατρία. Ούτε στην έχθρα προς το διπλανό.

Χθες η Αργεντινή. Σήμερα η Ελλάδα. Αύριο ίσως κι άλλες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου. Αν δεις σημεία στο χάρτη, είναι απομακρυσμένα μεταξύ τους. Αν ζήσεις όμως την αγωνία εκείνου που μπορεί να χάσει τα πάντα, σε ένα βράδυ, εξ αιτίας μιας κυβερνητικής απόφασης, καταλαβαίνεις πόσο κοντά είμαστε όλοι!


Πηγή http://aristerovima.gr/details.php?id=3728

Friday, August 10, 2012

Ελλάδα ... ο τόπος του εγκλήματος




Μία συνέντευξη με τεράστιο ενδιαφέρον έδωσε ο γνωστός Αμερικανός δημοσιογράφος και πολυγραφότατος (αντι-νεοταξικός) συγγραφέας Greg Palast στον παρουσιαστή Dylan Ratigan του αμερικανικού τηλεοπτικού δικτύου MSNBC.
 
H συζήτηση αφορούσε την κρίση στην Ελλάδα και τα πραγματικά αίτιά της, όπως αναφέρει σχετικά το newsbomb.gr. Κάποιες από τις έρευνες που έχει κάνει ο Palast έχουν συζητηθεί ευρέως. Ενδεικτικά, το 1991, ο οικονομολόγος Joseph Stiglitz, πρώην διοικητικό στέλεχος της Παγκόσμιας Τράπεζας, σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Greg Palast και την βρετανική εφημερίδα The Observer, περιέγραψε το σχέδιο με τα 4 προβλέψιμα στάδια που το ΔΝΤ εφαρμόζει σε χώρες του Τρίτου Κόσμου με τις οποίες υπογράφει συμβόλαια δανεισμού.
 
Η εισαγωγή του Greg Palast: «Μία πραγματικά αποτρόπαια και μεγάλης κλίμακας απάτη έστησαν από κοινού η τράπεζα Goldman Sachs και μέλη της ελληνικής κυβέρνησης, απάτη για την οποία ο ελληνικός λαός θα πληρώσει με το χαμένο μέλλον του. Η πολιτική τάξη της Ε.Ε. γνώριζε εκείνη την εποχή ότι τα ελληνικά λογιστικά βιβλία είχαν πειραχθεί, αλλά παρ' όλα αυτά επέτρεψαν στη χώρα να μπει στην ευρωζώνη. Όλα δείχνουν ότι η Goldman Sachs έστησε ένα δικό της είδος Περλ Χάρμπορ, το οποίο επέτρεψε στην τωρινή ηγεσία της Ε.Ε. να εκμεταλλευθεί κατάλληλα την περίσταση με σκοπό να τρομοκρατήσει, μέσω της εξαθλίωσης, οποιαδήποτε χώρα θα της στεκόταν εμπόδιο στο να δημιουργήσει ένα ευρωπαϊκό υπερκράτος ολοκληρωτισμού». 

Ολόκληρο το απομαγνητοφωνημένο περιεχόμενο της εκπομπής έχει ως εξής: 


 Dylan Ratigan (παρουσιαστής): «Τεμπέλικος λαός, μη εξυπηρετικές δημόσιες υπηρεσίες, ανεξέλεγκτος δανεισμός"... Με αυτό τον τρόπο περιγράφονται σήμερα οι Έλληνες. Η ελληνική οικονομία έχει μέγεθος κατά τι μικρότερο από αυτό της οικονομίας του Ντάλλας στην πολιτεία του Τέξας, αλλά το ελληνικό δημόσιο χρέος, δεδομένου του μεγέθους της οικονομίας της χώρας, ξεπερνάει κάθε φαντασία. Αλλά όπως και στην Γουώλ Στρητ, οι δρόμοι της Αθήνας είναι σήμερα θέατρα επεισοδίων, αφού ο ελληνικός λαός είναι προφανώς το θύμα μιας συγκεκαλυμμένης απάτης. Ο σημερινός μας καλεσμένος, μάλιστα, ισχυρίζεται ότι η Goldman Sachs είναι αυτή που προκάλεσε όλη την κρίση που βλέπουμε να ξεδιπλώνεται σήμερα. Τον γνωρίζετε όλοι. Είναι ο Greg Palast, ο γνωστός ρεπόρτερ και συγγραφέας του βιβλίου «Vultures' Picnic» (To πικ νικ των όρνεων), στο οποίο περιγράφει πώς οι πετρελαιάδες, οι πειρατές της εξουσίας και άλλα «σαρκοβόρα», όπως τους ονομάζει, έχουν μετατρέψει τη ζωή στις κοινωνίες μας σε μυθιστορηματικό θρίλερ. Greg, πώς γίνεται μια τράπεζα να είναι σε θέση να δανείζει ποσά σε μια χώρα που έχει μια οικονομία λίγο μικρότερη από αυτή της πόλης του Ντάλλας, και μάλιστα ποσά αυτού του μεγέθους»;

Greg Palast: «Δεν μιλάμε για δάνειο στην περίπτωση της Ελλάδας. Μιλάμε για έγκλημα. Η Ελλάδα είναι ένας τόπος εγκλήματος, Dylan. H αλήθεια της υπόθεσης είναι ότι δεν έχουμε να κάνουμε με έναν λαό που δεν κάνει τίποτε άλλο εκτός από το να πίνει ούζο και να φτύνει κουκούτσια από ελιές, ή έναν λαό που βγαίνει στη σύνταξη από τότε που είναι στην εφηβεία, ή είναι τόσο τεμπέλης που δεν πατάει στη δουλειά του πάνω από μισή ώρα την ημέρα. Αυτά όλα είναι το παραμύθι που μας πουλάνε. Οι Έλληνες είναι τα θύματα αυτή τη στιγμή και θέλουν να τους τιμωρήσουν και να τους φορτώσουν το φταίξιμο. Είναι τα θύματα του εγκλήματος οι Έλληνες! Και το έγκλημα έγινε ως εξής: Η Goldman Sachs, ήδη από το 2001-2002 έκανε ένα «deal» με την άρχουσα τάξη της Ελλάδας. Η συμφωνία ήταν να αρπάξει ευρώ από τα ταμεία του κράτους, να τα μετατρέψει σε γιεν, να τα ξαναμετατρέψει σε ευρώ και άλλα τέτοια κόλπα.
Η Goldman υφίσταται απώλειες πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων, η ελληνική κυβέρνηση βγάζει κέρδος και δεν φαίνεται έλλειμμα στα ταμεία του κράτους παρά μόνο ένα 3%. Η ελληνική οικονομία φαίνεται να είναι μια χαρά. Αλλά στην πραγματικότητα η Goldman δεν υφίσταται απώλειες πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων. Είναι όλα μια απάτη! Υπήρχε ήδη μια μυστική συμφωνία ότι το ποσό αυτό θα το έπαιρνε πίσω στο ακέραιο και όχι μόνο. Για να μην αναφέρουμε το γεγονός ότι η Goldman, μόνο για να οργανώσει την όλη απάτη, τους χρέωσε 300 - 400 εκατομμύρια δολάρια».

Dylan Ratigan (παρουσιαστής): «Θα σε διακόψω, Greg. Να μην ξεχνάμε ότι δεν υπάρχει εδώ μαζί μας κάποιος από την Goldman για να εκπροσωπήσει την τράπεζα στον διάλογο αυτό. Αυτές τις κατηγορίες που μας αναφέρεις εδώ τις έχεις απευθύνει σε αυτούς άμεσα»; 


Greg Palast: «Aν έχω λέει... Μην ξεχνάς ότι εργάζομαι στο ρεπορτάζ έρευνας του τηλεοπτικού σταθμού του BBC. Ο τομέας του ρεπορτάζ έρευνας είναι καθ' όλα νόμιμος στη Βρετανία, αλλά το άρθρο 4 του νομοσχεδίου «Patriot Act» που ψηφίστηκε επί γιού Μπους ποινικοποίησε το είδος αυτό ρεπορτάζ στις ΗΠΑ και δεν επιτρέπονται πια τέτοιου είδους δημοσιογραφικές έρευνες. Αλλά όταν κάποιος απευθυνθεί στην ίδια την Goldman Sachs, η εταιρεία έχει δικαίωμα να απαντήσει. Επικοινώνησα μαζί τους τηλεφωνικά και πήγα μέχρι το κατώφλι της κεντρικής εισόδου τους με την ελπίδα ότι κάποιον θα πετύχαινα. Αρνούνται να απαντήσουν σε αυτές τις κατηγορίες. Μου έδωσαν μια δήλωση γεμάτη με ανακρίβειες. Δεν θέλουν να παραδεχτούν ότι έκαναν ανταλλαγές συναλλάγματος για λογαριασμό της ελληνικής κυβέρνησης. 


Οι ανταλλαγές συναλλάγματος εμπίπτουν στα οικονομικά εγκλήματα απάτης και στο παρελθόν έχουν ήδη γίνει τέτοιες ανταλλαγές για λογαριασμό της κυβέρνησης των ΗΠΑ. Το ζήτημα είναι ότι όταν έβγαιναν στις αγορές κρατούσαν αυτές τις συναλλαγές μυστικές και έφτιαξαν ένα σκηνικό τέτοιο ώστε να φαίνεται ότι η ελληνική οικονομία δεν αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα. Αυτό συνιστά απάτη. 

Παλιότερα, θα θυμάσαι, ότι όταν ανακαλύπταμε ένα παρόμοιο σενάριο που είχε παιχτεί εδώ στις ΗΠΑ, οι υπεύθυνοι συλλαμβάνονταν αμέσως, τους βγάζαμε από το κτίριο της τράπεζάς τους και τους προφυλακίζαμε. Σήμερα τι βλέπουμε να γίνεται; Σήμερα οι τύποι αυτοί δεν θεωρούνται πια «όρνεα». 

Σήμερα η Goldman το παίζει θεός και δεν την αγγίζει κανείς.Και όμως αυτό που έγινε είναι έγκλημα. 

Είναι μια τεράστια απάτη, η οποία όταν αποκαλύφθηκε, ήταν φυσικό να τιναχθεί η ελληνική οικονομία στον αέρα, αφού κανείς δεν δάνειζε χρήματα στους Έλληνες λόγω της απάτης που είχε διαπραχθεί. Σήμερα, λοιπόν, αντί να πληρώνει η Ελλάδα 3% επιτόκιο για ένα δάνειο, πληρώνει 9, 12, 15%. Είναι σκέτη παράνοια αν το σκεφτείς. Η μέση ελληνική οικογένεια σήμερα καλείται να πληρώσει 14.000 δολάρια το χρόνο μόνο για τους τόκους αυτού του χρέους. Και όλα αυτά έγιναν μόλις αποκαλύφθηκε η απάτη»! 

Susan Del Percio (Συμπαρουσιάστρια): «Συγνώμη. Να σας διακόψω μια στιγμή. Παρουσιάζετε το γεγονός αυτό με τέτοιο τρόπο που θα νόμιζε κανείς ότι οι Έλληνες δεν έχουν καμιά απολύτως ευθύνη στην υπόθεση. Αν κατηγορείτε την Goldman, δεν έχω λόγους να διαφωνήσω, αλλά θα πρέπει να παραδεχτείτε ότι οι Έλληνες έχουν κάποιο μέρος της ευθύνης και μόνοι τους αναμίχθηκαν σε αυτή την υπόθεση».
 
 
Greg Palast: «Τι εννοείτε με το «μόνοι ΤΟΥΣ»; Ποιοί είναι αυτοί; Τον λαό που διαδηλώνει σήμερα στους δρόμους εννοείτε; Τους Έλληνες οδηγούς τρόλεϊ; Τους δασκάλους»;
 

Susan Del Percio (Συμπαρουσιάστρια): «Η ελληνική κυβέρνηση, η οποία εκπροσωπεί τον ελληνικό λαό, είναι επίσης υπεύθυνη για ό,τι έγινε». 

Greg Palast: «Διαπράχθηκε ένα έγκλημα! Όταν διαπράττεται ένα έγκλημα εναντίον ενός λαού…»


Susan Del Percio (Συμπαρουσιάστρια): «Μα τι λέτε…» 
 

Dylan Ratigan (παρουσιαστής): «Αυτό που εννοούσε η Susan είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση ήταν και αυτή συνεργός στο έγκλημα. Πράγμα που σημαίνει ότι η Goldman Sachs δεν θα μπορούσε να μπει στην Ελλάδα και να αναμιχθεί στα οικονομικά της χώρας αν δεν υπήρχε η συνέργεια της συμμετοχής της ελληνικής ηγεσίας, η οποία ήθελε να δείξει ότι επιτελεί το έργο της θαυμάσια για το συμφέρον του ελληνικού λαού, σε σημείο που συνήργησε με τις τράπεζες για να δημιουργηθεί η ψευδαίσθηση ότι παρήχθηκε έργο υπέρ του λαού. Δεν είναι η πρώτη φορά που οι πολιτικοί μιας κυρίαρχης χώρας συνεργούν με τους τραπεζίτες και οργανώνουν μια οικονομική απάτη, έτσι ώστε και οι τράπεζες να βγάζουν κέρδος, και οι κυβερνήσεις να διατηρούνται στην εξουσία, ενώ ο λαός πληρώνει όλο τον λογαριασμό στο τέλος».
 

Greg Palast: «Αντίθετα, στην Ισλανδία είδαμε να συλλαμβάνεται ο πρωθυπουργός μόλις αποκαλύφθηκε ένα παρόμοιο colpo grosso της κυβέρνησης με τις τράπεζες. Όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, θα πρέπει να συλλαμβάνονται οι εγκληματίες και όχι να καταγγέλλονται τα θύματα. Στην Ελλάδα σήμερα χρεοκοπούν τα θύματα και επιτρέπουν στους εγκληματίες να διαφεύγουν. Η Goldman έχει ακόμα στις τσέπες της μισό εκατομμύριο από όσα χρέωσε για αυτή την απάτη στην Ελλάδα. Άρα ενοχοποιούνται τα θύματα. Διαφωνώ μαζί σας. Αυτοί που θα πρέπει να κατηγορούνται σήμερα είναι οι δράστες, τα όρνεα». 
 

Dylan Ratigan (παρουσιαστής): «Συμφωνώ μαζί σου σ' αυτό. Ενδιαφέρουσα η «παρτίδα πινγκ πονγκ» που είχαμε σήμερα εδώ ανάμεσα στην πλευρά που λέει «φταίνε οι τράπεζες» και την άλλη που λέει «φταίει η κυβέρνηση», αλλά όπως βλέπουμε και εδώ στις ΗΠΑ, αυτές οι δύο πλευρές υπάρχουν πάντα. Και η ουσία είναι ότι φταίνε και οι δύο». 
 

Susan Del Percio (Συμπαρουσιάστρια): «Δεν νοείται διαφορετικά…»
 

Dylan Ratigan (παρουσιαστής): «Τόσο οι τραπεζίτες όσο και το πολιτικό σύστημα βρίσκονται πάντα πίσω από κάθε τέτοια υπόθεση». 
 

Greg Palast: «Ναι, αλλά στην Ελλάδα ασκείται δίωξη εναντίον των θυμάτων»! 
 

Dylan Ratigan (παρουσιαστής): «Φυσικά, αφού οι τράπεζες και η κυβέρνηση έχουν το επάνω χέρι». 
 

Greg Palast: «Τώρα μίλησες»! 
 
Dylan Ratigan (παρουσιαστής): «Τουλάχιστον βρήκαμε μια άκρη... Ανυπομονώ να διαβάσω το βιβλίο σου.



Πηγή http://www.defencenet.gr/

Wednesday, July 11, 2012

ΔΝΤ = Νέος κατοχικός στρατός (διαβάστε το άρθρο!!!)


Μπομπ Τράα: Ο μικρός Ολλανδός ανθύπατος
Η αποκάλυψη του Βήματος της προηγούμενης Κυριακής για τις προσλήψεις που έγιναν στο Δημόσιο τη διετία 2010 - 2011 ενόχλησε τον «ανθύπατο» του ΔΝΤ στην Ελλάδα κ. Μπομπ Τράα.





Μπομπ Τράα: Ο μικρός Ολλανδός ανθύπατος
Η θύελλα από το ρεπορτάζ για τις προσλήψεις που έριξαν έξω το μνημόνιο

«Αγαπητέ κύριε Τσώλη, Εχουμε διαβάσει το άρθρο σας για την απασχόληση στο Δημόσιο “Ποιοι έριξαν έξω το μνημόνιο” που δημοσιεύθηκε στις 24 Ιουνίου. Ο επικεφαλής της αντιπροσωπείας του ΔΝΤ στην Αθήνα κ. Μπομπ Τράα θα εκτιμούσε να περάσετε από το γραφείο του ώστε να συζητήσουμε περαιτέρω το θέμα σας και την κάλυψή του.» Mε αυτό το e-mail που έλαβα την περασμένη Τρίτη μετά το ρεπορτάζ της προηγούμενης Κυριακής για τις προσλήψεις που έγιναν στο Δημόσιο τη διετία 2010 - 2011 και τους υπουργούς της προηγούμενης κυβέρνησης οι οποίοι παρά τους περιορισμούς και την κατάσταση που βρισκόταν η χώρα είχαν αυξήσει τον αριθμό των εργαζομένων στον τομέα τους, ξεκίνησε μια πρωτόγνωρη εμπειρία, αποκαλυπτική για τον ρόλο και το ύφος της εξουσίας που ασκεί το ΔΝΤ τα τελευταία δύο χρόνια στη χώρα μας.

Αποδέχθηκα την πρόσκληση του ολλανδού εκπροσώπου και την Τετάρτη στις 5.30 το απόγευμα βρέθηκα στο κτίριο της Τράπεζας της Ελλάδος, στην οδό Αμερικής 3, όπου στον 8ο όροφο έχει εγκατασταθεί το ΔΝΤ.
Μετά τον πρώτο έλεγχο στοιχείων ταυτότητας στην είσοδο, η ασφάλεια του κτιρίου ειδοποίησε το γραφείο του για την έλευσή μας. Η ελληνίδα γραμματέας του κατέβηκε στο ισόγειο, με συνόδευσε στον 8ο όροφο για να ανοίξει με το ηλεκτρονικό κλειδί την πόρτα πίσω από την οποία είναι εγκατεστημένη η μόνιμη αντιπροσωπεία του ΔΝΤ.
Αφού με... παρέδωσε στον έλληνα οικονομολόγο της αντιπροσωπείας, ο οποίος έστειλε το «προσκλητήριο»-e-mail, οδηγήθηκα στο βάθος του διαδρόμου, σε μια αίθουσα συσκέψεων μ' ένα μακρύ τραπέζι.
Τους συστήθηκα, καθήσαμε....

Στο κέντρο ο Ολλανδός, πλαισιωμένος από δύο βοηθούς του, κι εγώ ακριβώς απέναντι. Δίπλα μου ο Ελληνας ο οποίος συμμετέχει ως συνοδός στις τεχνικές αποστολές του ΔΝΤ, πρόθυμος να βοηθήσει.

«Πού βρήκες το έγγραφο;»
Ο Ολλανδός έβραζε, φαινόταν στο χρώμα του προσώπου του. Φυλλομετρούσε τα χαρτιά του, διάβαζε τη μετάφραση του ρεπορτάζ στα αγγλικά και τις σελίδες της έκθεσης που είχε δημοσιεύσει «Το Βήμα».

Εδειχνε σαν να προσπαθούσε να συγκρατηθεί. Η πρώτη φράση που κατάφερε να πει ήταν:
- Πού βρήκες αυτό το έγγραφο;
- Λάθος ερώτηση σ' έναν δημοσιογράφο, ήταν η απάντησή μου. Αυτή που θα έδινε κάθε δημοσιογράφος που σέβεται τον κόσμο και τον εαυτό του.
- Αυτή η έκθεση είναι δική μου, ποιος σας την έδωσε; συνέχισε ο μικρός Ολλανδός δικαιώνοντας τις φήμες και τα προσωνύμια που τον ακολουθούν στην έδρα του ΔΝΤ στην Ουάσιγκτον και στις χώρες απ' όπου πέρασε ως ελεγκτής. Η αγωγή μας και μόνο δεν επιτρέπει να τα μεταφέρουμε...
Ισως εκείνη τη στιγμή έπρεπε να φύγω. Το σκέφτηκα, δίστασα, κάτι δεν με άφησε, ίσως η δημοσιογραφική περιέργεια για το πού μπορεί να φθάσει....

Ο Ολλανδός σε ρόλο ανακριτή συνέχισε με επίμονες διαδοχικές ερωτήσεις...
- Πώς κάνατε την έρευνα; Πού βρήκατε την έκθεση; Πού βρήκατε τα στοιχεία για τις προσλήψεις που έγιναν το 2010;
Το κλίμα βάραινε. Του αντεπιτέθηκα.
- Μα δέκα χρόνια ερχόσαστε στην Ελλάδα και δεν καταλάβατε τι έγινε. Ούτε τότε που ήσασταν ελεγκτής, ούτε τώρα, δύο χρόνια που αυξήσατε τους φόρους, μειώσατε μισθούς και συντάξεις, το κονδύλι για τη μισθοδοσία δεν πέφτει.

Εκείνος με κοίταζε με παγωμένο βλέμμα...

Ηταν προφανές ότι ο Ολλανδός δεν ήθελε να αντιληφθεί ούτε το ρεπορτάζ ούτε να αναγνωρίσει τα δημοσιευμένα στοιχεία των προϋπολογισμών από το 2009 ως και σήμερα που αποκαλύπτουν ότι προσλήψεις και διορισμοί δεν σταμάτησαν ποτέ.

Ηταν σαν να μην ήθελε καν να ακούσει ότι με την αστοχία των πολιτικών που εφαρμόστηκαν στη χώρα μας και με το κύμα συνταξιοδοτήσεων που ξέσπασε μετά την προσφυγή στο ΔΝΤ και στο μνημόνιο το Δημόσιο πληρώνει περισσότερους ανθρώπους (είτε ως μισθωτούς είτε ως «διωγμένους» συνταξιούχους) απ' ό,τι πριν.

Οι παριστάμενοι έλληνες βοηθοί του τα έχασαν από την τροπή της συνάντησης... Συνέχισα:
- Στο ρεπορτάζ εμάς μας ενδιαφέρει η μεγάλη εικόνα. Γιατί απέτυχε το μνημόνιο, τι έγινε λάθος και πληρώνουμε χωρίς αποτέλεσμα;
Ο ίδιος σκάλιζε τα χαρτιά του και ρωτούσε:
- Γιατί αναφερθήκατε στους υπουργούς, εμείς δεν λέμε τίποτε για κανέναν υπουργό, είναι συνεργάτες μας...

Κι όταν επισημάναμε ότι τις ευθύνες τις δείχνουν οι αριθμοί της έκθεσής του τότε εξεμάνη:
- Δεν θα μιλήσουμε ξανά στο «Βήμα». Νομίζαμε πως είσαστε επίσημη εφημερίδα του ΠαΣοΚ. Εχουμε άλλες εφημερίδες που γράφουν ακριβώς τα στοιχεία μας.
- Πάλι λάθος κάνατε, ήταν η απάντηση... Το «Βήμα» είναι η μεγαλύτερη εφημερίδα της χώρας, δεν είναι όργανο κανενός...
Η συνάντηση έφτασε στο τέλος της...
Σηκωθήκαμε, δεν άπλωσα ούτε εγώ ούτε αυτός το χέρι... αλλά τον ρώτησα:
- Αλήθεια, πόσες προσλήψεις έγιναν τη διετία...
Δεν ήθελε να απαντήσει... Ψέλλισε: Οχι πάντως 70.000.

Μπορεί να είναι 60.000. Την αλήθεια δεν θα τη μάθουμε ποτέ; Η έκθεση που αποκαλύψαμε ήταν κι αυτή ένα χαρτί διαπραγμάτευσης με την τελευταία κυβέρνηση, για το οποίο ο κ. Τράα δεν είχε ακόμα προλάβει να ενημερώσει τους προϊσταμένους του και πολύ περισσότερο την Ευρωπαϊκή Επιτροπή....

Μετά τη θύελλα που δημιούργησε η αποκάλυψη του «Βήματος» για τις προσλήψεις που έγιναν, τα μόνα στοιχεία που μπορεί να εμπιστευθεί κάποιος είναι τα στοιχεία της ενιαίας αρχής πληρωμών που ανέβασαν τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων στις 712.000 στις αρχές του περασμένου Απριλίου. Η έκθεση του κ. Τράα αναφέρει ότι τον Δεκέμβριο του 2011 ο αριθμός των εργαζομένων στο Δημόσιο ήταν 668.035 από 692.301 τον Δεκέμβριο του 2010, ενώ μέσα στη χρονιά συνταξιοδοτήθηκαν 40.025 άτομα που προστέθηκαν στα 53.000 άτομα του προηγούμενου έτους. Το σύνολο των συνταξιούχων του Δημοσίου είναι 431.000.

Από το παρασκήνιο στο προσκήνιο
Είναι η δεύτερη φορά που ο κ. Τράα βρέθηκε από το παρασκήνιο στο προσκήνιο. Η πρώτη ήταν με το περιβόητο σημείωμα για την κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού και τις αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις. Το σημείωμα τότε είχαν αποκαλύψει tovima.gr και τα «Nέα», αιφνιδιάζοντας μάλιστα την Ευρωπαϊκή Επιτροπή η οποία διέψευδε την ύπαρξη της επιστολής, καθώς προφανώς δεν είχε ενημερωθεί από το ΔΝΤ. Οπως όλοι θυμούνται τότε ο κ. Τράα είχε προτείνει εννέα μέτρα-«φωτιά» για τους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα, μεταξύ αυτών η μείωση του κατώτατου μισθού, με κυριότερο την κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού, που τελικά δεν πέρασε.

Τα μέτρα κατεδάφισαν το Εργατικό Δίκαιο. Ο κ. Τράα είχε κατηγορηθεί από τα συνδικάτα και τα κόμματα της Αριστεράς ότι χρησιμοποίησε «πρόθυμους» έλληνες δικηγόρους και εκπροσώπους συγκεκριμένων επαγγελματικών κλάδων για να ανακαλύψει τα σημεία εκείνα της ελληνικής εργατικής νομοθεσίας που έπρεπε, κατ' αυτούς, να καταργηθούν και να αλλάξει το τοπίο στην αγορά εργασίας.

Ολοι γνώριζαν ότι τα μέτρα αυτά θα έπλητταν τη ζήτηση και θα επέτειναν την ύφεση, όπως και έγινε...

Στο Κίτο τον θυμούνται ακόμη
«Persona non grata» στο Εκουαδόρ

Από τον Οκτώβριο του 2010, όταν ο κ. Τράα ερχόταν στην Αθήνα ως «ανθύπατος» του ΔΝΤ. «Το Βήμα» ανέτρεξε στο παρελθόν του και ανακάλυψε ότι είχε κηρυχθεί «persona non grata» στο Εκουαδόρ. Στην πρωτεύουσα του Εκουαδόρ, το Κίτο, τον θυμούνται πολύ καλά. Οχι για καλό. Οπως είπε στο «Βήμα» η κυρία Υβόν Γιάνες, μέλος της οργάνωσης Accion Ecologica, μαζί με άλλες οργανώσεις ζήτησαν επισήμως το 2003, με επιστολή προς τον αστυνομικό διευθυντή της επαρχίας Πιτσίντσα τη σύλληψη και απέλαση του Τράα με το αιτιολογικό ότι είχε παραβιάσει τον νόμο περί μετανάστευσης.
«Ζητήθηκε να απελαθεί από το Εκουαδούρ "για ανάρμοστη χρήση της ιδιότητας του επισκέπτη στη χώρα, καθώς και για ηθική αυτουργία στην απόφαση των εθνικών αρχών να λάβουν μέτρα που θίγουν το δημόσιο συμφέρον και την εθνική ασφάλεια"».

Τότε ο Μπομπ Τράα πίεσε την κυβέρνηση του Εκουαδόρ να χρησιμοποιήσει το 100% των εσόδων από έναν σημαντικό νέο αγωγό πετρελαίου για τη μείωση του χρέους σε βάρος της δημόσιας υγείας και της εκπαίδευσης.

Tuesday, March 27, 2012

Είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα!!!


Στην συγκεκριμένη περίπτωση ο γάιδαρος είναι το ΔΝΤ και ο πετεινός, η Ελλάδα.

Αναρωτιόμαστε με ποιο δικαίωμα το ΔΝΤ απαιτεί από τους Έλληνες πολίτες να παίρνουν σύνταξη μετά τα 65 τους χρόνια και με την προϋπόθεση να έχουν συμπληρώσει 35 χρόνια δουλειάς, όταν οι ίδιοι στους εργαζόμενους τους δίνουν σύνταξη για μια ολόκληρη ζωή μετά από … 3 (!!!) χρόνια δουλειάς (μειωμένη σύνταξη στα 50 και κανονική μετά τα 62).

Δεν το πιστεύετε;  Ούτε και εμείς το πιστέψαμε! 

Μπορείτε να το διαβάσετε στην επίσημη σελίδα του ΔΝΤ, εδώ -> http://www.imf.org/external/np/adm/rec/policy/pension.htm

Και συγκεκριμένα διαβάζουμε «Lifetime pensions are payable starting at age 50 with a minimum of three years of service. The normal retirement age is 62 and any pensions starting earlier are subject to early retirement penalties.»



Δηλαδή σε ελεύθερη μετάφραση "Συντάξεις εφ όρου ζωής πληρώνονται στα 50 χρόνια (ηλικίας) με ελάχιστη εργασία 3 ετών.  Η κανονική ηλικία σύνταξης είναι τα 62 χρόνια και οποιεσδήποτε συντάξεις ξεκινήσουν πιο νωρίς υποβάλλονται σε μειώσεις (πρόωρης συνταξιοδότησης)".

Είπατε κάτι;