Στα Ιατρεία των ΜΚΟ προσφεύγει το 30% των Ελλήνων

Στα Ιατρεία των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων προσφεύγει πλέον το 30% των Ελλήνων λόγω αδυναμίας πρόσβασης στις υπηρεσίες υγείας ενώ η οικονομική κρίση επηρεάζει το προσδόκιμο επιβίωσης, τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα.

«Το 30% των Ελλήνων σύμφωνα με στοιχεία του Ιατρών του Κόσμου, προσφεύγει σε ιατρείο ΜΚΟ, ενώ πριν τη κρίση το ποσοστό ήταν 3-4%. Σε διαφορετικές έρευνες έχει βρεθεί ότι αύξηση της ανεργίας κατά 1% συνδέεται με παράλληλη αύξηση των αυτοκτονιών κατά 0,79% καθώς και αύξηση στο δείκτη θνησιμότητας κατά 2,18. Επίσης έχει παρατηρηθεί μείωση σε υπηρεσίες που δεν καλύπτονται από τα ασφαλιστικά ταμεία, όπως οδοντιατρική περίθαλψη ή προληπτική ιατρική. Μελέτες δείχνουν ότι στο πρώτο εξάμηνο του 2011 υπήρξε συνολική αύξηση στις εισαγωγές στα δημόσια νοσοκομεία κατά 32% σε σχέση με το 2009, και αντίστοιχη μείωση 25-30% στα ιδιωτικά νοσηλευτικά ιδρύματα. Καταγράφηκε 52% αύξηση στις μολύνσεις από AIDS το 2011 σε σχέση με το 2010, κυρίως μεταξύ χρηστών τοξικών ουσιών και λόγω αύξησης της πορνείας συνδυαζόμενης με την αυξανόμενη μη χρήση προφυλάξεων», επισήμανε στο ΑΜΠΕ ο συνταγματάρχης γενικός αρχίατρος Γιώργος Γκούβας, επικαλούμενος στοιχεία που θα παρουσιαστούν στο 24ο Ιατρικό Συνέδριο Ενόπλων Δυνάμεων οι εργασίες του οποίου αρχίζουν στις 18 Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη.

Αναφερόμενος στις αρνητικές συνέπειες της κρίσης ο κ.Γκούβας τονίζει ότι η ανεργία και η ευπρόσβλητη εργασία έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση των ψυχικών διαταραχών, των προβλημάτων εθισμού και εξάρτησης σε ουσίες, των αυτοκτονιών και της θνησιμότητας από ισχαιμική καρδιοπάθεια.

«Προβλήματα υπάρχουν στη χρηματοδότηση των δημοσιων αλλά και ιδιωτικών συστημάτων υγείας, ενώ ήδη έχει επιβαρυνθεί η λειτουργία των δημόσιων μονάδων παροχής υπηρεσιών υγείας λόγω αυξημένης ζήτησης. Από την άλλη φαίνεται ότι υπάρχουν και κάποια θετικά μηνύματα, όπως συνέβη παλαιότερα σε άλλες χώρες που βίωσαν μεγάλη οικονομική κρίση. Η μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος συνήθως οδηγεί τους ανθρώπους σε μείωση στα ποσοστά του καπνίσματος, ενώ έχουν παρατηρηθεί μειώσεις στους θανάτους από αυτοκινητιστικά ατυχήματα δεδομένου ότι ο όγκος της κυκλοφορίας των αυτοκινήτων πέφτει. Το πιο όμως αισιόδοξο είναι ότι μαθαίνουμε πια να συνεργαζόμαστε, να γινόμαστε πιο δημιουργικοί στην παροχή υγειονομικών υπηρεσιών και στην εκμετάλλευση των ολοένα και μικρότερων κονδυλίων. Μαθαίνουμε να λειτουργούμε καλύτερα σαν ομάδα» προσθέτει ο κ.Γκούβας.


Πηγή http://health.in.gr/

ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΗΝ ΠΕΙΝΑ ΘΕΕ ΜΟΥ ...

Σκηνές απόγνωσης στην Ελλάδα του Μνημονίου – Συγκλονιστικές μαρτυρίες από τους Γιατρούς του Κόσμου

Ένα παιδί σκαρφαλωμένο τεντώνει το χέρι του για να ανοίξει το καπάκι του σκουπιδοτενεκέ. Αναζητά την τυρόπιτα που πριν λίγο πετάχτηκε από το διπλανό κατάστημα. Ένα ζευγάρι έχει στρέψει το βλέμμα του στον ορίζοντα κοιτάζοντας από μακριά τα παιδιά του να επιστρέφουν στο προσωρινό σπίτι τους. Το παγκάκι τους. Μια 30χρονη γυναίκα που έφτασε με ότο-στοπ περιμένει στο γεμάτο από κόσμο πολυϊατρείο για να κάνει το εμβόλιο στο παιδί της. Το πρωί είχε περάσει από τα συσσίτια για να μπορέσει να το ταΐσει. Ένας άνδρας, γύρω στα 45 σκεπάζεται με την κουβέρτα καθώς ξαπλώνει στο αυτοσχέδιο από χαρτοσακούλες κρεβάτι του στο εγκαταλειμμένο εργοστάσιο. Δάσκαλοι φτάνουν στο κυλικείο για να αγοράσουν και να προσφέρουν στους νηστικούς μαθητές τους πρωινό. Αυτές είναι μερικές μόνο από τις σοκαριστικές εικόνες της πόλης. Μιας πόλης που δεν βρίσκεται και τόσο μακριά μας, μόλις 10 χιλιόμετρα από το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας. Ο λόγος για το Πέραμα, την περιοχή όπου η ανεργία αγγίζει το 45%, το μεροκάματο έχει μετατραπεί σε είδος προς εξαφάνιση, και η φτώχεια είναι η καθημερινότητα των ανθρώπων.

Μια περιοχή που δεν βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση, με την κυριολεκτική έννοια του όρου, αλλά παρουσιάζει συγγενή χαρακτηριστικά, απόρροια των πολιτικών ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΔΗΜ.ΑΡ. και της τρόικα, έχοντας φτάσει τον πληθυσμό στα όρια της επισιτιστικής κρίσης.

Μια κοινωνία σε ελεύθερη πτώση με τους πολίτες της να αναζητούν τρόπους επιβίωσης ακολουθώντας τον ίδιο δρόμο που ακολουθούν συνάνθρωποί μας από τις τρίτες χώρες του κόσμου. Δηλαδή μέσω των φιλανθρωπικών οργανώσεων. Θεσμών που μέχρι πρόσφατα είχαν σκοπό τη στήριξη πολιτών που ζούσαν σε ζώνες καταστροφής και είχαν έρθει μετανάστες στην Ελλάδα…

 «Δεν έχουμε πρωινό για τα παιδιά μας»

Στις αρχές του 2010 η οργάνωση «Γιατροί του Κόσμου», πήρε την απόφαση να εγκαταστήσει ένα πολυϊατρείο στην περιοχή με κεντρικό στόχο τη προσφορά περίθαλψης κυρίως σε μετανάστες που ήταν ανασφάλιστοι: «Όμως η πορεία και η ζωή μας έδειξε άλλα πράγματα..», σημειώνει αρχικά, μιλώντας στον Δρόμο, η Λιάνα Μαΐλλη, παιδίατρος και υπεύθυνη των προγραμμάτων εμβολιασμού της οργάνωσης, περιγράφοντας τριτοκοσμικές εικόνες μερικά μόλις χιλιόμετρα από το κέντρο της πρωτεύουσας μιας ευρωπαϊκής χώρας η οποία μάλιστα έχει… σωθεί από τους δανειστές της: «Το 80-90% των ανθρώπων που μας επισκέπτονται στο πολυϊατρείο του Περάματος είναι Έλληνες.

Άνθρωποι που έχουν χάσει τη δουλειά τους και την ασφαλιστική τους κάλυψη, γεγονός που σημαίνει πως οτιδήποτε χρειαστούν από το ιατροφαρμακευτικό πεδίο πρέπει να το πληρώσουν. Είναι μια εξέλιξη δραματική, που την είδαμε να εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας πολύ γρήγορα. Μέσα σε δύο χρόνια έρχονται άνθρωποι που ζούσαν μέχρι χτες μία αξιοπρεπή ζωή. Άνθρωποι που είχαν το σπίτι τους, το αυτοκίνητό τους, άνθρωποι που σίγουρα μέχρι χθες δεν ήταν πλούσιοι, ήταν φτωχοί αλλά πλέον είναι εξαθλιωμένοι. Στο Πέραμα συναντάμε εξαθλιωμένες οικογένειες. Οικογένειες που δεν έχουν να πάρουν γάλα για το παιδί τους. Άνθρωποι που δεν έχουν να κάνουν εμβόλια στα παιδιά τους ή τρόφιμα για τους ίδιους και τις οικογένειές τους. Αυτό που μας συγκλονίζει παράλληλα είναι η διαπίστωση πως είναι άνθρωποι που μέχρι χτες ήταν σαν και εμάς».

Τα περιστατικά φτωχών συμπολιτών μας, ανθρώπων που δεν έχουν τη δυνατότητα να εμβολιάσουν τα παιδιά τους, ούτε καν να τους δώσουν γάλα, διαδέχονται το ένα μετά το άλλο στην συμβολή των οδών Αριστείδου 5 και Ξενοφώντος. Δυστυχώς η αλήθεια των εικόνων που μας μεταφέρει η ίδια η γιατρός τσακίζει και τους πιο δυνατούς: «’Όταν δίναμε συνταγές για ένα παιδικό φάρμακο και συμβουλεύαμε τους γονείς να το δώσουν στο παιδί μετά το πρωινό, αρκετοί γονείς μας απαντούσαν πως “ξέρετε, δεν παίρνουμε πρωινό γιατί δεν έχουμε για να του δώσουμε”. Τότε αρχίσαμε να σκεφτόμαστε πως πρέπει να βοηθήσουμε. Μέσα στο 2012 έχουμε δώσει σε άπορες και ανασφάλιστες οικογένειες 10 χιλιάδες κούτες με περιεχόμενο τα απαραίτητα για τη διατροφή τους.

Πολύ διακριτικά, χωρίς ουρές, χωρίς αναμονή για να μην νιώθουν ότι εκτίθενται στα μάτια των άλλων. Έχει συμβεί επίσης να πούμε σε γονείς πως θα πρέπει το παιδί τους να πάει σε νοσοκομείο γιατί δεν μπορούσαμε εμείς να το θεραπεύσουμε, με τη μητέρα να μας απαντά “πως δεν μπορούσε”. Όταν τη ρωτήσαμε “γιατί δεν μπορείτε”, αφού της εξηγήσαμε πως θα επικοινωνούσαμε εμείς με τους γιατρούς του νοσοκομείου για να μην πληρώσει, μας απάντησε πως δεν έχει το 1,40 να πάρει το λεωφορείο…».

Σημείο αναφοράς λόγω των Γιατρών
Το Πέραμα πλέον έχει γίνει ένα σημείο αναφοράς. Εκατοντάδες συνάνθρωποί μας προσεγγίζουν την περιοχή για να δεχτούν τη βοήθεια των γιατρών. Σύμφωνα με τους ίδιους, στη περιοχή καταφθάνουν καθημερινά οικογένειες από όλες τις περιοχές της Αττικής. Από τον Κολωνό, την Κόρινθο, τον Ασπρόπυργο, ακόμη και με… ότο στόπ. Μητέρες, αγκαλιά με τα παιδιά τους, καταφθάνουν στο πολυϊατρείο για ένα εμβόλιο ή γιατί το παιδί τους είναι άρρωστο και δεν έχουν χρήματα για το νοσοκομείο.

«Στην αρχή ντρεπόντουσαν πάρα πολύ να ζητήσουν βοήθεια, ήταν επιφυλακτικοί και κουμπωμένοι», μας εκμυστηρεύεται η κ. Μαΐλλη, διευκρινίζοντας: «Ξέρετε, με αυτή τη στενοχώρια ότι έχουν απολέσει την αξιοπρέπειά τους. Όμως τώρα πλέον, η κατάσταση είναι τέτοια που οι άνθρωποι ζητάνε ανοιχτά βοήθεια -γεγονός θετικό κατά την άποψή μου- και ο καθένας απλώνει το χέρι του. Υπάρχει και συμπαράσταση από παντού, από απλούς ανθρώπους και φορείς για εμβόλια, φάρμακα κ.λπ.».

Ακόμη και αυτές όμως οι οικογένειες, που τα μέλη τους είναι επί σειρά ετών στην ανεργία, χωρίς ασφάλιση και με την ανάγκη βοήθειας από οργανώσεις, φορείς και αλληλέγγυες ομάδες δεν είναι στη χειρότερη μοίρα στο Πέραμα. Πάντα υπάρχει ένα σκαλί χαμηλότερα, όχι στο επίπεδο της αξιοπρέπειας, αλλά της φτώχειας. Ο λόγος για τους νεοάστεγους, με την ιστορία μιας οικογένειας που έμενε μαζί με τα παιδιά της σε παγκάκι να συγκλονίζει. Αυτόπτης μάρτυρας η κ. Μαΐλλη: «Δυστυχώς υπάρχουν και άστεγοι στην περιοχή. Χαρακτηριστικά θυμάμαι μία οικογένεια, την έβλεπα μέχρι την άνοιξη, η οποία είχε δύο παιδάκια και έμεναν όλοι μαζί σε ένα παγκάκι. Δεν ξέρω για πόσο διάστημα συνέβαινε αυτό, αλλά σκεφτείτε πως τα παιδάκια πήγαιναν στο σχολείο και επέστρεφαν στο παγκάκι τους. Κάποια στιγμή νομίζω φιλοξενήθηκαν από την Εκκλησία. Εκτός από άστεγους όμως, έχουμε αρχίσει να βλέπουμε και παιδιά που ανοίγουν κάδους σκουπιδιών για να βρούνε τροφή, όπως μία τυρόπιτα από το τυροπιτάδικο που την πέταξε…»

Δεν έχουν να πληρώσουν το ρεύμα
Το κλείσιμο της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης, πηγή δουλειάς για την πλειοψηφία των μόνιμων κατοίκων του Περάματος, ήταν το πρώτο σημαντικό χτύπημα στην τοπική κοινωνία. Όπως συμβαίνει συνήθως, η σταδιακή αύξηση της ανεργίας, τα μέτρα της συγκυβέρνησης και η έλλειψη εναλλακτικών επιλογών για την επιβίωση έχουν καθηλώσει το πιο δυναμικό κομμάτι του πληθυσμού στην ανεργία και στην ανέχεια. Σύμφωνα μάλιστα με το δήμαρχο της πόλης κ. Παντελή Ζουμπούλη, η ανεργία αγγίζει το 45% ενώ το ποσοστό εκτοξεύεται στο 95% από τους εργαζόμενους που ήταν στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη. «Έχουμε ανθρώπους που έχουν από 2 έως και 3 χρόνια να δουλέψουν, άνθρωποι που δεν έχουν να πληρώσουν το λογαριασμό της ΔΕΗ, το νερό, ή το τηλέφωνο», υπογραμμίζει ο δήμαρχος μιλώντας στον Δρόμο για τη δραματική καθημερινότητα που εκτυλίσσεται στο Πέραμα: «Η πλειοψηφία των εργαζομένων στο Πέραμα ήταν στη Ζώνη. Δυστυχώς, η ζωή των πολιτών είχε συνδυαστεί και ταυτιστεί μόνο με τη συγκεκριμένη δραστηριότητα ενώ έχουν κλείσει και συνεχίζουν να κλείνουν καταστήματα που επιβίωναν μέσω αυτής»…

«Η πείνα πλέον είναι ορατή»

Η φτώχεια φαίνεται ξεκάθαρα ακόμη και μέσα στις σχολικές αίθουσες
Με αυτή τη φράση άρχισε η συζήτησή μας με τον κ. Σταύρο Καλλώνη, δάσκαλο στο 8ο δημοτικό σχολείο του Περάματος και μόνιμο κάτοικο της περιοχής τα τελευταία 15 χρόνια, παραθέτοντας παραδείγματα από τις προσωπικές του εμπειρίες στο σχολείο: «Αυξάνονται συνεχώς οι γονείς που δεν έχουν βιβλιάρια για την ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη. Το συναντάμε ακόμη και στα πιο απλά ζητήματα. Όπως πχ για να μας δώσουν ένα χαρτί από γιατρό, σύμφωνα με τη νομοθεσία, για τη γυμναστική των παιδιών τους.

Πλέον έχουμε υψηλά ποσοστά παιδιών που δεν έχουν τη δυνατότητα -μέσω της ασφάλισης των γονιών τους- για να πάρουν τη συγκεκριμένη βεβαίωση, με τους γονείς να καταφεύγουν σε άλλους οργανισμούς για να καλύψουν αυτή την ανάγκη. Υπήρξε περίοδος που αρκετοί γονείς μας άφηναν ένα σημείωμα για να αγοράσουμε μία τυρόπιτα στους μαθητές», αναφέρει στο Δρόμο ο κ. Καλλώνης, πρόεδρος του Συλλόγου Δασκάλων Κερατσινίου -Περάματος, σημειώνοντας παράλληλα πως οι κινήσεις αλληλεγγύης έχουν αυξηθεί και πολλαπλασιαστεί: «Την φτώχεια τη βλέπεις και τη συναντάς πλέον. Είναι μπροστά σου και φαίνεται ξεκάθαρα ακόμη και στις σχολικές αίθουσες. Στα ρούχα των παιδιών, στα κυλικεία, στους γονείς που έχουν αυτή την απόγνωση της ανεργίας στα πρόσωπα τους. 

Γι αυτό και σε πρόσφατη συζήτηση του Συλλόγου μας, αποφασίσαμε να βρούμε ποιες οικογένειες βρίσκονται στα όρια της επιβίωσης και να τις βοηθήσουμε μαζί με άλλους φορείς που θα ήθελαν να συνδράμουν στη σταθεροποίηση της διατροφής τους. Δηλαδή π.χ. προσφέρονται κάποιοι εργαζόμενοι από το Λιμάνι του Πειραιά να φέρουν ένα πρωινό γάλα, να το φέρνουν σε μας, στα σχολεία. Κάποιοι άλλοι ανώνυμοι-αλληλέγγυοι από την ευρύτερη περιοχή του Πειραιά και των προαστίων που μπορούν να “υιοθετήσουν” κάποιες οικογένειες πηγαίνοντας τρόφιμα σε οικογένειες».

Άστεγοι, πρώην εργαζόμενοι της Ζώνης
 

Στην Αγία Τριάδα για ένα πιάτο φαΐ και σε ξενώνες του Πειραιά για στέγη
Ένας από τους ανθρώπους που έζησαν από κοντά την ακμή και την παρακμή της Ζώνης είναι και ο κ. Τάκης Καραγιαννάκης, πρώην εργαζόμενος στη Ναυπηγοεπισκευαστική, γέννημα-θρέμμα Περαματιώτης, άνεργος ουσιαστικά από το 2008. Σήμερα ελπίζει μέσω των συλλογικών αγώνων να υπάρξει μια συνολική απάντηση στα όσα ζουν οι συμπολίτες του στο Πέραμα: «Από το 2008 έχω κάνει ελάχιστα ημερομίσθια. Το 2011 έκανα 30 μεροκάματα. Υπάρχουν και χειρότερες καταστάσεις και ίσως για κάποιους λίγους, κάπως καλύτερες. Το σίγουρο είναι πως η πλειοψηφία, το 95% των συναδέλφων, είναι περίπου σε αυτή τη κατάσταση», δηλώνει στο Δρόμο ο κ. Καραγιαννάκης, εξηγώντας μας το αδιέξοδο που ζουν εδώ και 4 χρόνια οι πρώην εργαζόμενοι στη Ζώνη: «Από τον Σεπτέμβριο του 2008, όταν κατέρρευσε η Ζώνη, μέχρι σήμερα, ο κόσμος έχει φτάσει στα όριά του καθώς στις καλές εποχές απασχολούσε σχεδόν 4.500 εργαζόμενους σε όλες τις ειδικότητες. Στο Πέραμα άλλες δουλειές -στην ειδικότητά μας- υπήρξε μόνο μία. Η επέκταση του διυλιστηρίου της Πετρόλα που απασχόλησε περίπου 4.000 άτομα, όλο αυτό το χρονικό διάστημα. Τώρα το έργο βρίσκεται σε αποπεράτωση. Ωστόσο, σε αυτό το έργο, απασχολήθηκαν μόλις 600-700 άνεργοι από τη Ζώνη καθώς το 80% ήταν συνάδελφοι αλλοδαποί στο πλαίσιο της Συνθήκης Μπολκεστάιν με μεροκάματα των χωρών τους, μέσω των δουλεμπορικών γραφείων που υπάρχουν σε ολόκληρη τη Ευρωζώνη», σημειώνει ο ίδιος απογοητευμένος.

Ήδη αρκετοί συνάδελφοί του βρίσκονται σε χειρότερη θέση. Σε 4 χρόνια άλλωστε οι όποιες οικονομίες εξαντλήθηκαν, το επίδομα επίσης, η συνδρομή από συγγενείς και φίλους πάντα έχει όρια και δυστυχώς τα παραδείγματα του κ. Καραγιαννάκη από συναδέλφους του που έχουν φτάσει να ζουν άστεγοι είναι πολλά: «Κάποιοι ζουν από τα συσσίτια. Άλλοι έχουν καταλήξει στην Αγία Τριάδα για ένα πιάτο φαγητό. Υπάρχουν νοικοκυριά που βρίσκονται σε απόγνωση. Υπάρχουν άνθρωποι από το Πέραμα που έμειναν άστεγοι και έφτασαν να μένουν σε ξενώνες του Πειραιά. Άλλοι μένουν σε χώρους της Ζώνης και άλλοι σε εγκαταλελειμμένα εργοστάσια ή αυτοκίνητα». 


Πηγή http://www.inprecor.gr/

Μήνυμα για την Ελλάδα από τον Hordur Torfarson, τον άνθρωπο που άλλαξε την Ισλανδία.

Στο φως τρελές μίζες πολυεθνικών σε δημόσιους λειτουργούς!

Πέντε νέες υποθέσεις δωροδοκίας αξιωματούχων από πολυεθνικές εταιρίες έρχονται στο φως της δημοσιότητας.

Σύμφωνα με "ΤΑ ΝΕΑ", δόθηκαν την περίοδο 1997-2008 από πολυεθνικές εταιρίες σε έλληνες δημόσιους λειτουργούς, αξιωματούχους αλλά και ιδιώτες μίζες που ξεπερνούν τα 26,4 εκατ. δολάρια. Και όλα αυτά για να κερδίσουν συμβάσεις στην εγχώρια αγορά.

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, πρόκειται για τουλάχιστον πέντε εταιρείες εισηγμένες στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης με επιχειρηματικές δραστηριότητες στην προμήθεια ιατρικοτεχνολογικού εξοπλισμού, στις τηλεπικοινωνίες, στην αυτοκινητοβιομηχανία και σε εμπόριο καπνού.

Οι εταιρείες αυτές, όπως προκύπτει από επίσημα έγγραφα τόσο του υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ όσο και της Αμερικανικής Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς έχουν συνομολογήσει δωροδοκίες ελλήνων αξιωματούχων και τους έχουν επιβληθεί πρόστιμα συνολικού ύψους 350 εκατ. δολαρίων.

Τα στοιχεία που αποτυπώνουν την παράνομη δραστηριότητα των εταιρειών αυτών διαβίβασε ο Γ.Σούρλας στους οικονομικούς εισαγγελείς Γρηγόρη Πεπόνη και Σπύρο Μουζακίτη, οι οποίοι αναμένεται να προχωρήσουν στη διενέργεια προκαταρκτικών εξετάσεων για την αποκάλυψη της ταυτότητας των Ελλήνων που φέρεται να δωροδοκήθηκαν.

Ειδικότερα, πρόκειται για τις εξής εταιρείες:

*Johnson & Johnson-DePuy: Έδωσε 16,4 εκατ. δολάρια σε μετρητά σε δύο Έλληνες την περίοδο 1997-2006 μέσω θυγατρικών και υπαλλήλων της. Ένα μεγάλο μέρος πήγε σε μίζες σε αξιωματούχους του ΕΣΥ και των νοσοκομείων για την «προώθηση» των προϊόντων της. Μέσω του συστήματος αυτού, η Johnson & Johnson κέρδισε 24 εκατ. δολάρια σε πωλήσεις. Πλήρωσε πρόστιμο με συμβιβασμό ύψους 21,4 εκατ. δολαρίων για το ποινικό μέρος και άλλα 48,65 εκατ. δολάρια για το αστικό μέρος.

*Smith & Nephew: Ακόμα μια εταιρεία που παραδέχτηκε πως έδινε μίζες σε γιατρούς και αξιωματούχους του συστήματος περίθαλψης της Ελλάδας. Συνολικά, έδωσε 9,4 εκατ. δολάρια την περίοδο 1998-2006 μέσω offshore εταιρείας που ελεγχόταν από ελληνική εταιρεία διανομής. Της επιβλήθηκε πρόστιμο 16,8 εκατ. δολαρίων για το ποινικό μέρος και 5,3 εκατ. δολαρίων για το αστικό μέρος.

*Comverse Technology: Έδωσε μίζες 536.000 δολαρίων σε Έλληνες την περίοδο 2003-2006. Η εταιρεία κατηγορήθηκε για «ανάρμοστες πληρωμές» μέσω υπαλλήλων της προς τρίτους με τελικό αποδέκτη άτομα που συνδέονται με τον ΟΤΕ για να εξασφαλίσει παραγγελίες.

*Daimler AG: Έδωσε «δεκάδες εκατομμύρια δολάρια» σε μίζες σε 22 χώρες την περίοδο 1998-2008, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας. Χρησιμοποιούσε offshore, τραπεζικούς λογαριασμούς τρίτων προσώπων και παραπλανητικές τιμολογήσεις. Στις ΗΠΑ, της επιβλήθηκε πρόστιμο ύψους 185 εκατ. δολαρίων!

*Alliance One International: Η εταιρεία καπνού έδωσε μίζα 96.000 δολαρίων σε Έλληνα αξιωματούχο των φορολογικών και τελωνειακών αρχών το 2003. Το κέρδος της ήταν να μειωθεί ο φόρος για την εισαγωγή των προϊόντων της από τα 2,5 εκατ. ευρώ στα 600.000 ευρώ. Για τις ελληνικές μίζες αλλά και τις μίζες που έδωσε σε άλλες χώρες (Κιργιστάν, Ταϊλάνδη, Μαλάουι, Ινδονησία, Κίνα, κοκ) πλήρωσε πρόστιμο 9,45 εκατ. δολάρια για το ποινικό μέρος και 10 εκατ. δολάρια για αστικό μέρος.

Μάλιστα, όπως δηλώνει στην εφημερίδα ο γενικός γραμματέας Διαφάνειας του υπουργείου Δικαιοσύνης Γιώργος Σούρλας "η έρευνα θα συνεχισθεί και για άλλες υποθέσεις που αποκαλύπτουν διαφθορά στην Ελλάδα, είτε ξεκίνησαν από τις ΗΠΆ είτε από άλλες χώρες".


Πηγή http://www.defencenet.gr/

Οι Αργεντινοί σώθηκαν, διότι ξεσηκώθηκαν! (του Χουάν Ραμόν Ρότσα)

Άκουσα το τελευταίο διάστημα, στην Ελλάδα, αναφορές στη μεγάλη κρίση που βασάνισε την Αργεντινή, πριν από μια δεκαετία. Υπάρχουν πολλές ομοιότητες, αλλά και διαφορές.

Ο κόσμος στην Αργεντινή ακόμη αποφεύγει να προφέρει το όνομα του Μένεμ, που κυβέρνησε στη δεκαετία του ΄90. Ο Μένεμ υποσχέθηκε ενίσχυση των ασθενέστερων κοινωνικών στρωμάτων. Η πολιτική του έκανε το αντίθετο, διαλύοντας και τη μεσαία τάξη, όπως και την οικονομία. Καταστροφικές αποδείχθηκαν οι συνεχείς ιδιωτικοποιήσεις κι οι «συνταγές» του ΔΝΤ, τις οποίες εφήρμοζε πιστά ο Μένεμ. Καταστροφική αποδείχθηκε και η ισοτιμία «ένα προς ένα» του νομίσματος, του πέσο, με το δολάριο (1991).

Όλα αυτά οδήγησαν στη χρεοκοπία του κράτους, αλλά η κοινωνία είχε χρεοκοπήσει νωρίτερα. Ο κόσμος εξεγέρθηκε το Δεκέμβριο του 2001 κι ανέτρεψε τέσσερις προέδρους σε 13 ημέρες! Μάλιστα ο ένας, ο Ντε Λα Ρούα, αυτός που έφυγε με ελικόπτερο από την ταράτσα του προεδρικού μεγάρου, δικάζεται το Νοέμβριο. Αυτό είναι μια δικαίωση για τον κόσμο.

Η μεγαλύτερη δικαίωση, όμως, ήταν τα αποτελέσματα της εξέγερσης, χάρη στην οποία η Αργενινή - με πρόεδρο, πλέον τον Κίρσνερ- μπήκε σε ένα διαφορετικό δρόμο και συνήλθε, οικονομικά και κοινωνικά. Είπε «ως εδώ» στο ΔΝΤ και τους δανειστές. Και σώθηκε.

Οι ιδιοσυγκρασίες Ελλήνων και Αργεντινών μοιάζουν. Η μεγάλη διαφορά είναι ότι οι Έλληνες ακόμη δεν αντιδρούν, αν και τα μέτρα που επιβάλλονται εδώ είναι ακόμη σκληρότερα! Βλέπω, επίσης, μεγαλύτερη ανεργία στην Ελλάδα. Παρατηρώ κάτι ακόμη: Εδώ δεν γίνεται ουσιαστική συζήτηση για τις αιτίες της κρίσης. Ούτε για το πως θα έλθει ανάπτυξη, σε μια «ξεζουμισμένη» χώρα.

Παρατηρώ ανθρώπους που εκτονώνονται βρίζοντας για ασήμαντη αφορμή τον γείτονα, ή τον διπλανό οδηγό στα φανάρια. Δεν ξέρω αν φταίνε τα δελτία ειδήσεων, που ισχυρίζονται διαρκώς πως «δεν γίνεται αλλιώς». Ξέρω όμως ότι κάθε κοινωνία που βιώνει τέτοια περιπέτεια χρειάζεται ελπίδα κι αυτή δεν τη βρίσκεις στη μοιρολατρία. Ούτε στην έχθρα προς το διπλανό.

Χθες η Αργεντινή. Σήμερα η Ελλάδα. Αύριο ίσως κι άλλες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου. Αν δεις σημεία στο χάρτη, είναι απομακρυσμένα μεταξύ τους. Αν ζήσεις όμως την αγωνία εκείνου που μπορεί να χάσει τα πάντα, σε ένα βράδυ, εξ αιτίας μιας κυβερνητικής απόφασης, καταλαβαίνεις πόσο κοντά είμαστε όλοι!


Πηγή http://aristerovima.gr/details.php?id=3728

Η οργή του κ. Μόντι (του Γιάννη Βαρουφάκη)

Σε πρόσφατη δημόσια συζήτηση για την Κρίση του Ευρώ, αμέσως μετά την τοποθέτησή μου, ο προεδρεύων κ. Georges Ugeux είπε εύστοχα ότι το μόνο καλό αυτής της Κρίσης είναι ότι έχει σπάσει το μονοπώλιο των δημοσιογράφων καθώς τώρα πια οι πανεπιστημιακοί έχουμε αρχίσει να συμμετέχουμε ενεργά στην ενημέρωση, μέσα από συνεχή αρθογραφία (λογοδιάρροια θα πούνε, εύστοχα, κάποιοι). Δεν γνωρίζω αν αυτό είναι τελικά καλό αλλά, τέλος πάντων, θα μου επιτρέψετε να επιβεβαιώσω τον καλό συνάδελφο μεταφέροντάς σας σήμερα μια δική μου αποκλειστική πληροφορία από την Ρώμη.

Η πληροφορία αφορά συζήτηση την περασμένη βδομάδα που είχε ο ιταλός πρωθυπουργός με γνωστό μου, έμπιστο, πρόσωπο, το οποίο μου την μετέφερε την Παρασκευή που πέρασε. Η συζήτηση αφορούσε την διελκυστίνδα Γερμανίας-Ισπανίας. Να σας θυμίσω τι συμβαίνει: Τον Ιούνιο, στην Σύνοδο Κορυφής, ο κ. Μόντι έθεσε δυναμικά το θέμα (α) της αποσύνδεσης της τραπεζικής κρίσης από την κρίση χρέους, και (β) της χρηματοδότησης του δημόσιου χρέους της Ιταλίας και της Ισπανίας. Αφού ο κ. Μόντι εκτέθηκε, και προκάλεσε τον θυμό της κας Μέρκελ, τόλμησαν να τοποθετηυούν υπέρ του πρώτα ο Ραχόι, ο ισπανός πρωθυπουργός, και κατόπιν ο νέος γάλλος Πρόεδρος, ο κ. Ολάντ. Μπροστά σε αυτό το «λατινικό μέτωπο», η κα Μέρκελ έκανε πίσω. Έτσι είχαμε την συμφωνία του Ιουνίου – τη μοναδική συμφωνία, από τότε που ξέσπασε η Κρίση, που είχε μια λογική και υποσχόταν πειστικά να βοηθήσει στην καταπολέμισή της. Τι προέβλεπε;

Προέβλεπε (α) ότι οι ισπανικές τράπεζες, σε πρώτη φάση και αργότερα κι άλλες, θα επανακεφαλαιωποιηθούν με κεφάλαια του EFSF-ESM τα οποία δεν θα καταγραφούν στο δημόσιο χρέος της Ισπανίας (δίνοντας αναγκαίες ανάσες στην Μαδρίτη), και (β) ότι Ισπανία και Ιταλία θα χρηματοδοτούνταν άμεσα (με αγορές ομολόγων στην πρωτογενή αγορά) από το EFSF-ESM.

Τους καλοκαιρινούς μήνες που πέρασαν, η Γερμανία έκανε ό,τι μπορούσε για να ακυρώσει την συμφωνία αυτή. Ως προς το μέρος (α) της συμφωνίας, η γερμανική πλευρά επιμένει ότι αυτή η άμεση επανακεφαλαιωποίηση δεν μπορεί να γίνει πριν ενοποιηθεί το σύστημα επιτήρησης των τραπεζών της Ευρωζώνης (την ίδια ώρα που επιχειρηματολογεί εναντίον της ενοποίησής του!). Ως προς το (β), το πρόβλημα είναι ότι το EFSF-ESM απλά δεν διαθέτει τα αναγκαία κονδύλια για να βοηθήσει στην αναχρηματοδότηση των 3 τρις χρέους της Ιταλίας και της Ισπανίας. Για αυτό τον λόγο, στις αρχές Σεπτεμβρίου, ο Πρόεδρος της ΕΚΤ κ. Ντράγκι, παρουσίασε το νέο πρόγραμμα ΟΜΤ αγοράς ομολόγων της Ισπανίας και της Ιταλίας στη δευτερογενή αγορά (βοηθώντας έτσι στην σμίκρυνση των spreads των χωρών αυτών, μια σμίκρυνση που το EFSF-ESM δεν έχει τους πόρους να πετύχει).

Όμως, για να μπορέσει ο κ. Ντράγκι να πείσει τον Γερμανό κ. Άσμουσεν (μέλος του ΔΣ της ΕΚΤ) να προσυπογράψει αυτό το πρόγραμμα, το ΟΜΤ, αναγκάστηκε να δεσμευτεί ότι για να γίνουν αυτές οι αγορές ισπανικών και ιταλικών ομολόγων, Ιταλία και Ισπανία πρέπει να αποδεχθούν από ένα Μνημόνιο έκαστη.

Η Ρώμη και η Μαδρίτη όμως αρνούνται να αιτηθούν Μνημονίου καθώς Μόντι και Ραχόι είναι έξαλλοι με την κα Μέρκελ. Γιατί; Επειδή τους ζητά να αποδεχθούν Μνημόνιο αλά ελληνικά παρά το γεγονός ότι έχει πάρει πίσω την συμφωνία της περί άμεσης επανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών τους από το EFSF-ESM – κάτι που καταδικάζει Ιταλία και Ισπανία σε μια τύχη ανάλογη με την δικής μας (εφόσον τελικά τα κεφάλαια που θα πάρουν οι τράπεζές τους προστεθούν στο δημόσιο χρέος τους).

Κάπως έτσι προέκυψε το σημερινό αδιέξοδο: Η Ισπανία, που έχει πιο άμεσο πρόβλημα από την Ιταλία, αρνείται να αιτηθεί Μνημόνιο (που αποτελεί προαπαιτούμενο για την ενεργοποίηση του προγράμματος ΟΜΤ εκ μέρους της ΕΚΤ υπέρ των ισπανικών ομολόγων) όσο η Γερμανία απαιτεί τα έξοδα επανακεφαλαιοποίησης των ισπανικών τραπεζών να καταγραφούν στο ισπανικό δημόσιο χρέος.

Το ερώτημα είναι: Ποιος θα υποχωρήσει πρώτος; Ο κ. Ραχόι, αποδεχόμενος ένα ισπανικό Μνημόνιο χωρίς να ενεργοποιηθεί η Συμφωνία του Ιουνίου, με τα έξοδα επανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών να βαραίνουν το εθνικό χρέος, και την τραπεζική κρίση να ενισχύει την κρίση χρέους; Ή η κα Μέρκελ, αποδεχόμενη στην πράξη την Συμφωνία του Ιουνίου – την οποία συστηματικά υπονομεύει η γερμανική πλευρά από τότε που την υπέγραψε;

Αυτό είναι το μέγα ερώτημα των ημερών. Από την δική του μεριά, ο κ. Μόντι παρακολουθεί αυτό το δράμα με κομμένη την ανάσα. Έχει στηρίξει όλη του την πολιτική, έχει βάλει όλα του τα αυγά, στο καλάθι της Συμφωνίας του Ιουνίου. Ξέρει ότι αν ο κ. Ραχόι υποχωρήσει πρώτος, η Συμφωνία του Ιουνίου μας τελείωσε – και μαζί με την Συμφωνία του Ιουνίου «τελειώνει» και ο γιγάντιος αγώνας που δίνει μήνες τώρα να μην πτωχεύσει η Ιταλία – να παραμείνει εκτός του κλειού της τρόικας και των δεινών που 3 χρόνια τώρα γνωρίζουμε τόσο καλά στην Ελλάδα.

Και γιατί είναι οργισμένος ο κ. Μόντι; Αρχικά είχε απογοητευτεί από την κα Μέρκελ και ιδίως από τον υπουργό της επί των οικονομικών, τον κ. Schauble. Χαρακτηριστικά είπε στον συνομιλητή μου: «Δεν περίμενα να ανταμείψουν τις προσπάθειές μου έτσι.» Όμως δεν είχε νιώσει οργή απέναντι στην γερμανική κυβέρνηση. Οργή ένιωσε (τουλάχιστον την περασμένη εβδομάδα) απέναντι στον κ. Ραχόι, στον ισπανό ομόλογό του. Γιατί; Επειδή ήταν σίγουρος ότι ό ισπανός πρωθυπουργός τελικά θα ενδώσει στην Γερμανία, αποδεχόμενος Μνημόνιο χωρίς την ενεργοποίηση της Συμφωνίας του Ιουνίου. Τα λόγια του, που μου μετέφερε ο συνομιλητής του, ήταν: «Δεν του έχω καμία εμπιστοσύνη.
 Τον Ιούνιο με τα χίλια ζόρια συμπαραστάθηκε στην προσπάθειά μου να μην καταγραφούν τα κεφάλαια που θα πάρουν οι τράπεζές του στο χρέος του. Φοβάμαι πολύ ότι τώρα, παρόλο που η Ισπανία θα καταστραφεί αν κάνει κάτι τέτοιο, είναι έτοιμος να προσκυνήσει.»

Αυτά τα ολίγα για να ξέρουμε τι συμβαίνει στην κεντρική σκηνή του δράματος.


Πηγή http://www.protagon.gr/

Ο ΣΟΦΟΚΛΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΗΜΑ

Τίποτε δεν υπάρχει στον κόσμο, πιο ολέθριο, πιο καταστροφικό από το χρήμα.  Γι αυτό γίνονται οι πιο άγριοι, οι πιο ματωβαμένοι πόλεμοι που ρημάζουν τον τόπο,  και αυτό ξεσπιτώνει τους ανθρώπους από τα σπίτια τους για να τους βυθίσει στην καταστροφή.  Το χρήμα είναι εκείνο που λερώνει με τη βρωμερή ακαθαρσία του αίσχους τις πιο αγνές παρθενικές ψυχές για να τις εξαφανίσει ολότελα αργότερα.

Το χρήμα ανάγκασε τον κόσμο να γίνει πανούργος και ασεβής, κι όσοι πουλήθηκαν με χρήμα για να κατορθώσουν τους πιο πρόστυχους και αισχρούς σκοπούς, αυτοί δεν μπορεί, παρά μια μέρα,
να πληρώσουν τα σπασμένα.

ΣΟΦΟΚΛΗΣ - ΑΝΤΙΓΟΝΗ


Πηγή http://thalamofilakas.blogspot.gr/

"Οὐδὲν γὰρ ἀνθρώποισιν οἷον ἄργυρος κακὸν νόμισμ’ ἔβλαστε"

Μετάφραση: "Γιατί κανένας θεσμός σαν το χρήμα δεν φύτρωσε ανάμεσα στους ανθρώπους τόσο ολέθριος" - ΣΟΦΟΚΛΗΣ