Monday, February 11, 2013

Η Ελληνική Άβυσσος




*μέρος άρθρου της El País με αναφορά στο Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού. Τα ονόματα των ασθενών που αναφέρονται δεν αποκαλύπτονται σύμφωνα με τον κανονισμό του ιατρείου να μην αναφέρονται τα ονόματα των ασθενών. 


Η Α.Τ, 38 ετών και χωρισμένη, δε μπορεί να φανταστεί ένα χρόνο όπως οι δυο προηγούμενοι. Ούτε γι’αυτήν, ούτε για την κόρη της. Δεν παίρνει επίδομα ανεργίας και προσπαθεί να τα βγάλει πέρα με τα λεφτά που της στέλνει που και που ο αδερφός της από τις ΗΠΑ και τα 88 ευρώ που δίνει το κράτος για την οχτάχρονη κόρη της. «88,04 ευρώ», εξακριβώνει. Δε μπορεί καν να στρογγυλοποιήσει τα ποσά των λογαριασμών της.

 Για να αντιμετωπίσει το κρύο χρησιμοποιεί 2 καλοριφέρ μέχρι να τους κόψουν το ρεύμα. Δεν έχει πληρώσει από το Νοέμβριο και χρωστάει 450 ευρώ. «Ήδη πριν μερικούς μήνες το έκοψαν. Η κόρη μου έπρεπε να διαβάσει με το φως των κεριών», αναφέρει. «Δεν ήμουν η μόνη, υπάρχουν πολλά σπίτια χωρίς ρεύμα». Το περασμένο καλοκαίρι, μόλις πριν 6 μήνες, η Αλεξάνδρα συμμετείχε σε μια ομάδα αλληλεγγύης που μοίραζε φαγητό σε μετανάστες. «Δεν είμαι ρατσίστρια, αλλά αν μιλήσεις με κάποιον θα σου πει το ίδιο. Υπάρχουν Πακιστανοί, Βούλγαροι, Ρουμάνοι. Εγώ δε μπορώ να βρω δουλειά ούτε σαν καθαρίστρια γιατί αντί να επιλέξουν εμένα προτιμούν μια κοπέλα ξένη. Την πληρώνουν λιγότερο και χωρίς ασφάλεια».

Η ασφάλεια στην οποία αναφέρεται είναι οι πληρωμές στην κοινωνική ασφάλιση που της επιτρέπουν να δέχεται ιατρική βοήθεια. Το 2011 ξεκίνησε ένα σύστημα πληρωμής για τις ιατρικές επισκέψεις και τα φάρμακα, το οποίο ίσχυε και για τις περιπτώσεις χρόνιας ασθένειας, με σκοπό να ισορροπηθούν οι προϋπολογισμοί. Οι μισθωτοί που χάνουν τη δουλειά τους μένουν χωρίς κάλυψη μετά από ένα χρόνο ανεργίας και οι αυτόνομοι όταν πάψουν να πληρώνουν. Η Αλεξάνδρα, που πριν την κρίση επεξεργαζόταν στοιχεία για βάσεις δεδομένων, δεν έχει ιατρική κάλυψη εδώ και χρόνια. Ούτε εκείνη, ούτε η κόρη της. Όπως η πλειονότητα των 1,34 εκατομμυρίων ανέργων της χώρας. Χωρίς ασφάλιση, είναι υποχρεωμένη να πληρώνει για τις επισκέψεις και για να πάει στο νοσοκομείο. Γι’ αυτό κάθε φορά που η Αλεξάνδρα πρέπει να πάει την κόρη της στο γιατρό, χρειάζεται να διανύσει μια απόσταση 50 λεπτών με το Μετρό και τα λεωφορεία προκειμένου να φτάσει στο Ελληνικό, ένα προάστιο της νότιας Αθήνας.

Εκεί, εδώ και ένα χρόνο, στις εγκαταστάσεις μιας παλιάς αμερικάνικης βάσης, βρίσκεται το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο του Ελληνικού. Ενώ τα δημόσια νοσοκομεία υποφέρουν από έλλειψη υλικών και προσωπικού, με τους γιατρούς να υποχρεώνονται να δουλεύουν διπλές και τριπλές βάρδιες και τις νοσοκόμες να φέρνουν τα γάντια από το σπίτι τους, αυτό το μικρό κέντρο υγείας είναι μια «νησίδα» αποτελεσματικότητας. Εδώ φτάνουν οι άνθρωποι που βρέθηκαν στο περιθώριο της δημόσιας υγείας.

«Ήθελα να κάνω κάτι. Συναντήθηκα με άλλους συναδέλφους και πήγαμε να δούμε το δήμαρχο και να ρωτήσουμε για τις εγκαταστάσεις. Και μας τις παραχώρησε. Εκείνοι πληρώνουν το ρεύμα και την καθαριότητα. Για τα υπόλοιπα δε δεχόμαστε χρήματα παρά μόνο δωρεές», λέει ο γιατρός Γιώργος Βήχας. Τα πρωινά είναι καρδιολόγος του εθνικού συστήματος υγείας. Τα απογεύματα δέχεται ασθενείς στο Κοινωνικό Ιατρείο. Υπάρχουν ακόμη παιδίατροι, ψυχολόγοι, οδοντίατροι, γυναικολόγοι… Για τις διαγνωστικές εξετάσεις υποστηρίζονται από κέντρα τα οποία έχουν αποφασίσει να κάνουν αυτές τις εξετάσεις δωρεάν παρά τους περιορισμούς. Για τα φάρμακα έχουν ένα εσωτερικό φαρμακείο, που επίσης λειτουργεί με δωρεές.

«Υπάρχει κόσμος που πεθαίνει επειδή δεν έχει ασφάλεια. Πριν μισή ώρα βρισκόταν εδώ μια ασθενής με καρκίνο. Τον ανακάλυψε πριν τρεις μήνες, στη γλώσσα και στο λαιμό. Τη στείλαμε στο νοσοκομείο Σωτηρία (όπου υπάρχουν ορισμένοι γιατροί που δέχονται ασθενείς χωρίς ασφάλιση) για να μπορέσει να το αντιμετωπίσει», τονίζει ο γιατρός. Το 70% αυτών που προσφεύγουν στο ιατρείο είναι Έλληνες πολίτες. «Από την κοινωνική οπτική γωνία, είναι άνθρωποι που πριν 6-7 μήνες είχαν δουλειά και χρήματα. Όταν έρχονται εδώ δε φέρνουν μαζί τους μόνο μια ασθένεια, αλλά και τη δραματική ψυχολογική κατάσταση στην οποία βρίσκονται», λέει ο Γ. Βήχας.

Υπό την επίβλεψή του έχει οριακές περιπτώσεις, όπως αυτή του Γ.Π. Πριν από δυο χρόνια ήταν κάμεραμαν και σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ. Με το συνδυασμό της καθυστέρησης των πληρωμών των πραγματοποιημένων εργασιών και των 10.000 ευρώ που πλήρωσε για μια επέμβαση στην καρδιά, πλέον δεν έχει για να πληρώσει τα φάρμακα που χρειάζονται. Πρέπει να παίρνει 8 διαφορετικά χάπια την ημέρα. Είναι φάρμακα απαραίτητα για την υγεία του. Αν δεν του δίνονταν εδώ, δεν θα ήξερε τι να κάνει. Ο Γιώργος Βήχας αναγνωρίζει ότι με πρωτοβουλίες όπως το ΜΚΙΕ, υπάρχει το ρίσκο δημιουργίας ενός παράλληλου συστήματος υγείας. «Αλλά τι να κάνουμε; Να αφήσουμε άτομα να πεθάνουν; Για αυτό το λόγο λέμε σε αυτούς που έρχονται εδώ ότι ο χώρος αυτός είναι ένας χώρος θεραπείας, αλλά και αντίστασης, προκειμένου ο κόσμος να έχει επίγνωση της κατάστασης και να διεκδικήσει τα δικαιώματά του».  

Πηγή: http://mki-ellinikou.blogspot.gr/

Thursday, February 7, 2013

Gracias Grecia - Όταν οι Ισπανοί μας ευχαριστούν! (βίντεο)




ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ ΙΣΠΑΝΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΤΕ...

Πρόκειται για Ισπανούς μαθητές και σπουδαστές που μαζί με τους καθηγητές τους ετοίμασαν ένα υπέροχο βίντεο με πρωταγωνίστρια την Ελλάδα. Σε όλο το βίντεο λένε ευχαριστώ στη χώρα μας για ό,τι έχει προσφέρει στην ανθρωπότητα. Μας ευχαριστούν για τη φιλοσοφία, τις λέξεις, τα μαθηματικά, τη μουσική και τόσα άλλα σε ένα βίντεο πραγματικά συγκινητικό!

Πηγή http://makeleio.gr/

Wednesday, February 6, 2013

Στάσου! Ανάπτυξη! Απαγορεύεται να δείτε αυτή τη φωτογραφία





Σύμφωνα με την πρόσφατη απόφαση του ΕΣΡ τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης καλούνται να μην δείχνουν εικόνες εξαθλίωσης. Ως εκ τούτου η παραπάνω φωτογραφία του Γιάννη Κολεσίδη από τη δωρεάν διανομή τροφίμων… μεταξύ μας.

Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών στις 2/2/2013

«Δεν υπάρχει τίποτα πιο μυστηριώδες από μια τηλεόραση σε ένα άδειο δωμάτιο. Είναι σαν να επικοινωνεί μαζί σου ένας άλλος πλανήτης».
Ζαν Μποντριγιάρ

Ηταν πιθανότατα μια στιγμή αυτοκρατορικής αμηχανίας: η Αικατερίνη η Μεγάλη να επιθεωρεί τους οικισμούς στις όχθες του ποταμού Δνείπερου μαζί με έναν από τους μεγαλύτερους εραστές της, τον Γκριγκόρι Ποτέμκιν. Η αμηχανία και ο φόβος βέβαια πρέπει να ήταν βαθύτερα ριζωμένα στον ίδιο τον Ποτέμκιν, ο οποίος, σύμφωνα με την ιστορία, είχε οικοδομήσει ψεύτικα χωριά για να εντυπωσιάσει την αυτοκρατόρισσα και να κρύψει την εξαθλίωση που κυριαρχούσε στην επαρχία του και η οποία πολλές φορές οδηγούσε σε επιδημίες πανούκλας.

Αρκετοί ιστορικοί, βέβαια, υποστηρίζουν σήμερα ότι αυτή η ιστορία ανήκει στη σφαίρα του αστικού μύθου και πως ο Ποτέμκιν απλώς «φρεσκάρισε» λίγο τις προσόψεις των κτιρίων από τις οποίες θα περνούσε η Μεγάλη Αικατερίνη. Σχεδόν έναν αιώνα αργότερα το ίδιο θα κάνει στην Ινδία και ο Μαχαραγιάς Ραμ Σινγκχ ΙΙ, όταν μαθαίνει ότι η αυτού εξοχότητα, ο πρίγκιπας της Ουαλίας Αλβέρτος Εδουάρδος, εξέφρασε την επιθυμία να επισκεφτεί την πόλη Τζαϊπούρ. Χωρίς δεύτερη κουβέντα ο μαχαραγιάς διέταξε τους κατοίκους της πόλης να βάψουν όλα τα σπίτια της πόλης… ροζ. Σε κάθε περίπτωση και τα δύο παραδείγματα αποτελούν μια πρώτη απόπειρα δημιουργίας μιας εικονικής πραγματικότητας.

Ολυμπιακή ευημερία

Ενώ όμως στον 18ο και τον 19ο αιώνα ήταν οι πολίτες που καλούνταν να κρύψουν την εξαθλίωσή τους, προς τέρψιν του ηγεμόνα, ο 20ός αιώνας –ο «αιώνας των λαών» όπως θα τον αποκαλέσουν ορισμένοι– βρίσκει τους «ηγεμόνες» να προσπαθούν να κρύψουν την εξαθλίωση από τους λαούς τους.

Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αποτελούν πάντα οι Ολυμπιακοί Αγώνες, στη διάρκεια των οποίων οι Αρχές απομακρύνουν τους άστεγους και τους εξαθλιωμένους της πόλης με γιγαντιαίες επιχειρήσεις- σκούπα. Από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι την Κίνα και από την Αθήνα μέχρι το Λονδίνο οι ολυμπιακοί δρόμοι άδειαζαν από εξαθλίωση και γέμιζαν ψεύτικη ευδαιμονία και αθλητικό μεγαλοϊδεατισμό.

Ακόμη και με αυτά τα ιστορικά προηγούμενα, πάντως, η απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης να υποδείξει στους τηλεοπτικούς σταθμούς να μη δείχνουν πλάνα αστέγων και εικόνες εξαθλίωσης από την Ελλάδα φαίνεται πρωτοφανής για τα δεδομένα του δυτικού κόσμου.

Οσοι έχουμε ταξιδέψει σε αποστολές από την Κίνα μέχρι τη Σαουδική Αραβία γνωρίζουμε τα τεχνάσματα που χρησιμοποιούν τα καθεστώτα για να κρύβουν τις κοινωνικές ανισότητες και τις εντάσεις που αυτές προκαλούν. Το ότι θα έφτανε όμως μια ευρωπαϊκή χώρα να κρύβει από τους ίδιους τους πολίτες της την εξαθλίωση στους δρόμους της πρωτεύουσας ξεπερνά κάθε φαντασία.
Για την υπόδειξη του ΕΣΡ, που σύμφωνα με πληροφορίες έγινε με προσωπική παρέμβαση του Σίμου Κεδίκογλου, το Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο επικαλείται το άρθρο 2 παρ. 1 του Συντάγματος, «κατά το οποίο ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της πολιτείας».

Πόλεμοι χωρίς θύματα

Η απόφαση ίσως να φέρνει στον νου μια παλαιότερη ρήση του βετεράνου πολεμικού ανταποκριτή Ρόμπερτ Φισκ: «Εάν τα μέσα ενημέρωσης», έλεγε ο γνωστός δημοσιογράφος, «έδειχναν τις πραγματικές εικόνες φρίκης από τα πεδία των στρατιωτικών συγκρούσεων, οι πόλεμοι θα είχαν τερματιστεί εδώ και καιρό». Ετσι και στον κοινωνικό πόλεμο, που βρίσκεται σε εξέλιξη τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, τα μέσα ενημέρωσης λαμβάνουν εντολές από το καθεστώς να αποκρύψουν τις εικόνες των θυμάτων.

Ισως, πάλι, η ελληνική περίπτωση να μην μπορεί να εξηγηθεί επαρκώς ούτε με τα χωριά Ποτέμκιν ούτε με τις αφηγήσεις του Ρόμπερτ Φισκ. Η σύγχρονη μηντιακή πραγματικότητα που οικοδομείται θα θυμίζει περισσότερο την ταινία «Matrix» των αδερφών Γουατσόφσκι: Ενα καθεστώς έξυπνων μηχανών (ας τις ονομάσουμε τεχνοκράτες) κρατά τους ανθρώπους σκλαβωμένους για να εκμεταλλεύεται τον «βιοηλεκτρισμό» τους (ας το ονομάσουμε εργατική δύναμη). Προκειμένου να μην εξεγερθούν, το καθεστώς δημιουργεί μια προσομοίωση του πραγματικού κόσμου –το λεγόμενο Matrix–, ένα νέο είδος εικονικής πραγματικότητας, στο οποίο ο άνθρωπος δεν μπορεί πλέον να διακρίνει αν βιώνει την πραγματικότητα ή την προσομοίωσή της. Οι αδελφοί Γουατσόφσκι θα δανειστούν πολλά στοιχεία από το βιβλίο του Ζαν Μποντριγιάρ «Simulacra et Simulation» -αν και ο Μποντριγιάρ μάλλον τραβούσε τα τελευταία του μαλλιά με τον τρόπο που ο Κίανου Ριβς απέδιδε τις θεωρίες του στη μεγάλη οθόνη.

Για άλλους αναλυτές το «Matrix» και κατ’ επέκταση η σημερινή προσομοίωση της πραγματικότητας από τα ΜΜΕ θυμίζει περισσότερο τη θεωρία του σπηλαίου του Πλάτωνα: Μια ομάδα ανθρώπων ζει όλη της τη ζωή αλυσοδεμένη σε ένα σπήλαιο έχοντας πίσω της μια φλόγα. Οι άνθρωποι περνούν όλη τους τη ζωή βλέποντας μόνο τις σκιές τους και πιστεύουν ότι αυτός είναι ο πραγματικός κόσμος. Απλώς η φλόγα αντικαθίσταται τώρα από τη λάμψη της τηλεοπτικής οθόνης.

Οποια θεωρία και όποιο ιστορικό παράδειγμα και αν επιλέξεις όμως για να περιγράψεις την εικονική πραγματικότητα των ΜΜΕ, οι ιδιοκτήτες των μέσων θα πρέπει να είναι προσεκτικοί. Στο «Matrix» οι άνθρωποι θα επαναστατήσουν όταν τελικά μάθουν την αλήθεια. Οσο για τον μέγα στρατιωτικό και εραστή, Γκριγκόρι Ποτέμκιν, το όνομά του δεν θα μείνει στην Ιστορία για τα ψεύτικα χωριά αλλά γιατί το δάνεισε στο θωρηκτό Ποτέμκιν, στο οποίο άναψε η πρώτη σπίθα μιας αληθινής επανάστασης.

Άρης Χατζηστεφάνου


Πηγή http://info-war.gr/

Tuesday, February 5, 2013

Το... λάθος



Γίνονται τέτοια λάθη; Λάθη που τινάζουν στον αέρα χώρες και λαούς; Γίνονται λάθη τέτοιου είδους με τόσο δραματικές επιπτώσεις από διεθνείς «θεσμούς», οι οποίοι είναι στυλοβάτες του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος; Απ’ ό,τι φαίνεται, γίνονται! Ή μήπως τελικά αυτό που γίνεται δεν είναι ακριβώς αυτό που φαίνεται;

Στην προκειμένη περίπτωση προκαλεί εντύπωση η ομαδική αυτοκριτική διάθεση, η οποία προέκυψε στα κορυφαία κλιμάκια του ΔΝΤ σχετικά με τους υπολογισμούς για τη διαμόρφωση του ελληνικού προγράμματος «διάσωσης».

Τελικά ομολογήθηκε ο λάθος υπολογισμός σε κάποιον πολλαπλασιαστή μιας εξίσωσης, η οποία τελικά τύφλωσε τους φωστήρες σε τέτοιον βαθμό ώστε να μην είναι σε θέση να δουν αυτό που και μια απλή νοικοκυρά είδε από την πρώτη στιγμή που ανέτειλε η κυβέρνηση των μνημονίων: το «πρόγραμμα» δεν βγαίνει, δεν διασώζει, καταστρέφει.

Ας πιστέψουμε, λοιπόν, τους ανιδιοτελείς διασώστες μας από το ΔΝΤ και ας πούμε «άνθρωποι είναι, ένα λάθος έκαναν». Ταυτόχρονα, όμως, είμαστε υποχρεωμένοι να σκεφτούμε και ποιες ακριβώς συνθήκες, ποια νέα δεδομένα προσθέτει αυτή η ομολογία ανικανότητας. Και πάνω απ’ όλα επιβάλλεται να σκεφτούμε ποια ακριβώς στιγμή διατυπώνεται αυτή η ομολογία.

Προφανώς, δεν περνά απαρατήρητο το ότι η ομολογία των στελεχών του ΔΝΤ για τη λάθος συνταγή που εφαρμόζεται στην Ελλάδα συμπίπτει με τη διάσταση απόψεων μεταξύ ΗΠΑ και Γερμανίας για τη συνολικότερη αντιμετώπιση της κρίσης.
Επίσης το λάθος του ΔΝΤ ομολογείται κατά τη στιγμή που έχει προκύψει η νέα αμερικανική κυβέρνηση με την επανεκλογή του Ομπάμα και ενώ η Γερμανία εισέρχεται σε προεκλογική περίοδο.

Με πιο απλά λόγια η ομολογία του λάθους από το ΔΝΤ διατυπώνεται σε μια περίοδο που οι Αμερικανοί ζητούν «λύση τώρα» στην Ευρωζώνη και οι Γερμανοί ζητούν χρόνο για να κάνουν τις εκλογές τους.

Συμπέρασμα: Στην πλάτη του ελληνικού πειραματόζωου εξελίσσεται αυτήν την περίοδο ένα ακόμη παιχνίδι πίεσης των ισχυρών. Η ομολογία του λάθους από το ΔΝΤ
● πολλαπλασιάζει τις δυσκολίες για την εφαρμογή του «προγράμματος» στην Ελλάδα,
● πολλαπλασιάζει τις δυσκολίες διαχείρισης της ελληνικής κοινωνίας από την κυβέρνηση,
● πολλαπλασιάζει τις δυσκολίες της Γερμανίας να κρατήσει ζωντανή την κυβέρνηση των τριών ανδρεικέλων της και να περιορίσει τις πιθανότητες επέκτασης της φωτιάς στον ευρωπαϊκό Νότο.

Κατά τα λοιπά, αν δει κανείς το πρόγραμμα της ελληνικής δημοσιονομικής προσαρμογής σαν έναν μοχλό πίεσης που οι μεγάλες δυνάμεις χρησιμοποιούν στο μεταξύ τους μεγάλο παιχνίδι, αντιλαμβάνεται ότι κανένα λάθος δεν έγινε. Διότι στόχος του προγράμματος ουδέποτε υπήρξε η διάσωση. Στόχος ήταν η καταστροφή η οποία συντελείται...


Πηγή http://topontiki.gr/

Friday, February 1, 2013

Άδωνι για σένα. Σε παρακαλώ διάβασέ το ...




Άδωνι, μην τους ακούς που λένε ότι είσαι δωσίλογος και προδότης. Μην τους ακούς που σε λένε προβοκάτορα και βλάκα. Μην ακούς τους συναδέλφους σου που δημόσια σε αποκαλούν ξεφτίλα και καραγκιόζη.

Δεν ξέρουν τι λένε.

Εσύ, ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΘΕΡΜΑ συνέχισε να είσαι ο εαυτός σου.

Κάτι αγνώμονες τύποι στα πάνελ σου φωνάζουν διαρκώς να σταματήσεις να τσιρίζεις. Εσύ μην τους ακούς.

Για παράδειγμα στον Αυτιά το Σάββατο ήσουν καταπληκτικός. Ποιος είναι ο Χαϊκάλης που τόλμησε να σου αντιμιλήσει; Και μετά, αυτός ο τρομοκράτης ο Σκουρλέτης. πώς τόλμησε να σου απαντήσει ένας τύπος που δεν κατάφερε να βγει βουλευτής. ΟΠΩΣ ΕΣΥ ΑΔΩΝΙ ! Άδωνις, τι ωραίο όνομα! Τι ωραία φωνή!

Πώς τόλμησε ο θρασύς τύπος να αναφέρει ότι άλλαξες κόμμα!

Καλά έκανες κι αντέδρασες αμέσως. Αυτό θα πρέπει να ξεχαστεί γρήγορα και καλά θα κάνεις να βρίζεις χυδαία όποιον τολμά να σου το πετάει στον αέρα .

Και μια τελευταία χάρη. Σε παρακαλώ, συνέχισε να βγαίνεις καθημερινά στα κανάλια. Κάθε μέρα. Κάθε μέρα. Κάθε μέρα.

Τα υπόλοιπα θα έρθουν μόνα τους.

Καλή τύχη.

ΥΓ.  Άδωνι, επειδή θέλω να σε βοηθήσω, θέλω να σε ρωτήσω το εξής. Είδα ότι αντέδρασες με μανία όταν ο Σκουρλέτης σε ρώτησε "πόσα κόμματα θα αλλάξεις ακόμα;" Προφανώς σε πληγώνει αυτό το θέμα. Να σου πω... έψαξα λίγο στο ιντερνετ και βρήκα κάποιες δηλώσεις σου λίγες μέρες πριν πας από το ΛΑΟΣ στη ΝΔ. Να τις σβήσω να πάνε στο διάολο; Διάβασε και πες μου.

Για το ενδεχόμενο προσχώρησής σου στη ΝΔ:
«Τι άλλο θα ακούσουμε; Αναρωτιέμαι. Οι άνθρωποι τελικά που τα γράφουν αυτά, έχουν σώας τας φρένας ή μήπως είναι παρανοϊκοί ναρκoμανείς; Έχουν κάποιο πρόβλημα με τα χάπια; Είναι δυνατόν να λέει κάποιος σοβαρά ότι εγώ προτίθεμαι να φύγω από το ΛΑΟΣ για να πάω στη ΝΔ; Διαβάζω εκεί που γράφουνε ότι τώρα που έφυγε ο Βορίδης, θα ακολουθήσει ο Γεωργιάδης. Δηλαδή, αναρωτιέμαι πραγματικά. Έχετε σώας τας φρένας;».

999

Για τον Προκόπη Παυλόπουλο:
«Φέρατε τον Παυλόπουλο να μιλήσει για το άσυλο; Ο αχρηστότερος υπουργών Εσωτερικών από καταβολής του ελληνικού κράτους; χα χα χα χα χα χα (ξεσπάει σε γέλια μέχρι δακρύων)».

Λίγες ημέρες μετά την προσχώρησή σου στη ΝΔ:
«Θέλω δημοσίως να του ζητήσω συγγνώμη για ένα video που με είχε πιάσει ένα νευρικό... Λοιπόν, άλλο πράγμα είναι η πολιτική κριτική, την οποία μπορώ να κάνω. Στη συγκεκριμένη περίπτωση είχα παραφερθεί και θέλω να πω συγγνώμη στον κ. Παυλόπουλο για αυτό διότι εχθές με πολύ μεγαλοσύνη με υπερασπίστηκε...».

Για τον Φαήλο Κρανιδιώτη:
«Το ξεκαθαρίζουμε λοιπόν. Δεν με νοιάζει καθόλου ο κ. Φαήλος Κρανιδιώτης. Συμπαθής, να πιούμε κρασί και να πούμε ένα ανέκδοτο. Μέχρι εκεί είναι. Η πολιτική του σκέψη είναι μωρού παιδιού. Αν νομίζει ότι θα αυτοδιαλυθεί ο Λαϊκός Ορθόδοδοξος Συναγερμός. Αν νομίζει ότι ξαφνικά οι βουλευτές του ΛΑΟΣ θα φύγουν για να ακολουθήσουν όλοι το μέγα ηγέτη Αντώνη Σαμαρά. Αν νομίζει ότι οι ψηφοφόροι του ΛΑΟΣ θα πάνε να ψηφίσουν όλοι ΝΔ γιατί εξελέγη ο Σαμαράς αρχηγός, προφανώς ο άνθρωπος έχει πολιτική σκέψη νηπίου. Γιατί αυτά δεν θα γίνουνε».

Για τον Αντώνη Σαμαρά:
«Ποιοι ψηφίσανε αυτό το νόμο; Να δείξουμε λίγο εδώ τις υπογραφές. Ο τότε υπουργός Οικονομικών Αντώνης Σαμαράς και ο τότε υπουργός Δικαιοσύνης Φώτης Κουβέλης. Και φυσικά για τον Φώτη Κουβέλη, λογικό είναι, τότε του ΚΚΕ Εσωτερικού ήταν, του ενιαίου Συνασπισμού εκείνης της επoχής. Ο Αντώνης Σαμαράς, ο μεγάλος ορθόδοξος δεξιός πατριώτης; Είναι αυτός που ψήφισε το νόμο, αυτό που οι ίδιοι οι Νεοδημοκράτες σήμερα το έχουν ξεχάσει, όπου μας απαγόρευε να λέμε "συμμοριοτοπόλεμος" και μα ςέλεγε "πρέπει να λέμε εμφύλιος πόλεμος».

ΥΓ 2. Επειδή εσείς οι συγγενείς του δεν φταίτε σε τίποτα να σας μισεί όλος ο κόσμος. Μήπως να τον πηγαίνατε σε κανένα γιατρό να τον ηρεμήσετε; Τώρα, μιλάω σοβαρά. Εσείς οι συγγενείς του, που τον αγαπάτε, δεν έχετε παρατηρήσει τελευταία ότι έχει ξεφύγει; Δεν πρέπει να τον πάτε σε κανένα γιατρό;

Δεν είναι ντροπή. Ευγενία ακούς;

Μάνος Κακλαμάνος


Πηγή http://www.toxwni.gr/

Wednesday, January 30, 2013

Το βίντεο που δεν θέλει κανένας τους να δούμε! Η Ισλανδία μας δείχνει τον δρόμο.






Η Ισλανδία κατάφερε να υπερβεί την κρίση, επειδή την αντιμετώπισε με εντελώς διαφορετικό τρόπο απ' ό,τι οι χώρες της Ευρωζώνης, υποστηρίζει, σε συνέντευξή του στην Deutsche Welle, ο πρόεδρος της χώρας Όλαφουρ Γκρίμσον.

Η Ισλανδία ήταν ένα από τα πρώτα θύματα της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008 και η κατάσταση της οικονομίας της, τότε, ήταν χειρότερη και από εκείνη της Ελλάδας.

Σήμερα, όμως, η χώρα μπορεί να σταθεί στα πόδια της, καθώς η οικονομία αναπτύσσεται με ικανοποιητικούς ρυθμούς και η ανεργία μειώνεται.

«Αφήσαμε τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν»

«Κατ' αρχήν διαπιστώσαμε νωρίς πως δεν πρόκειται μόνο για μια χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση, αλλά για μια βαθιά πολιτική και κοινωνική κρίση. Και αυτό μας οδήγησε σε μεταρρυθμίσεις στα εν λόγω πεδία», είπε στη συνέντευξή του ο κ. Γκρίμσον.

«Επιδιώξαμε να αποδώσουμε δικαιοσύνη και παράλληλα να αλλάξουμε τους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων. Ο δεύτερος λόγος της επιτυχίας είναι ότι δεν τηρήσαμε τις δυτικές συνταγές για την αντιμετώπιση της κρίσης», προσέθεσε.

Δηλαδή, η Ισλανδία δεν έκανε τίποτε για να διασώσεις τια τράπεζές της, όπως τονίζει ο κ. Γκρίμσον, εξηγώντας τους λόγους:

«Αφήσαμε τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν. Διερωτήθηκα πολλές φορές γιατί να αντιμετωπίζουμε τις τράπεζες σαν να είναι οι Άγιοι Τόποι της οικονομίας. Τι είναι αυτό που ξεχωρίζει τις τράπεζες από άλλες επιχειρήσεις; Οι τράπεζες είναι μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις και όταν διαπράττουν μεγάλα λάθη θα πρέπει να χρεοκοπούν. Σε διαφορετική περίπτωση τους δημιουργούμε την εντύπωση πως μπορούν να παίρνουν μεγάλα ρίσκα χωρίς ευθύνη. Δεν γίνεται όταν έχουν επιτυχία να σημειώνουν μεγάλα κέρδη και όταν αποτυγχάνουν να καλείται ο φορολογούμενος να πληρώσει τον λογαριασμό».

«Στηρίξαμε το κράτος πρόνοιας»

Ο κ. Γκρίμσον δεν κρύβει ακόμα ότι επικρίθηκε έντονα η ισλανδική πολιτική για την αντιμετώπιση της κρίσης. Οι περισσότεροι ευρωπαϊκοί θεσμοί εξέφρασαν την αντίθεσή τους στον ισλανδικό δρόμο.

Ακόμη και σήμερα πολλοί υποστηρίζουν ότι η Ισλανδία τα κατάφερε επειδή απλά είχε το δικό της νόμισμα και δεν ήταν μέλος της Ευρωζώνης.

«Φυσικά και βοήθησε πολύ το γεγονός ότι είχαμε το δικό μας νόμισμα. Προχωρήσαμε στην υποτίμηση της κορώνας και αυτό ήταν σημαντικό», σημείωσε ο Ισλανδός πρόεδρος.

«Ωστόσο», προσέθεσε, «όλες οι άλλες κινήσεις που κάναμε δεν είχαν σχέση με την υποτίμηση. Στηρίξαμε το σύστημα πρόνοιας. Δώσαμε τη δυνατότητα στους πολίτες να συμμετάσχουν στις πολιτικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις. Αφήσαμε τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν και φτιάξαμε άλλες. Αυτά θα τα κάναμε ακόμη και εάν ήμασταν μέλος της Ευρωζώνης», συμπλήρωσε.

Πηγή κειμένου: http://news.in.gr/