Ηρωική παραίτηση του Θάνου Δημάδη από τον ΣΚΑΙ!

 Δεν μπορώ να υπηρετώ το μνημόνιο και τις πολιτικές του κατέστρεψαν τη γενιά μου λέει στην ουσία στην ανακοίνωσή του ο δημοσιογράφος που έδινε το ρεπορτάζ καθημερινά από το ΔΝΤ για τον ΣΚΑΙ.

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗΣ

“Από σήμερα Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου του 2012, θα ήθελα να σας ανακοινώσω την διακοπή της συνεργασίας μας και την παραίτησή μου από τα καθήκοντά του ανταποκριτή στις Βρυξέλλες γιατο ραδιόφωνο και την τηλεόραση του ΣΚΑΪ. Θεωρώ ότι θα ήταν λάθος μου να τροφοδοτώ, παραμενοντας στην θέση μου, νοοτροπίες και αντιλήψεις που οδήγησαν τον χώρο της ενημερωσης στησημερινή κρίση, την οποία πληρώνει ολοκληρωτικα η δική μου γενιά.

Πιστεύω ότι άσκησα τα καθηκοντα μου με συνέπεια, εντιμότητα και πάθος σε μία περίοδο που ο σταθμός είχε το “στοιχημα ποιότητας” σε πρώτη προτεραιότητα. Αυτη την προτεραιοτητα τηςποιοτητας στην ενημέρωση, που διεκδικούμε όσοι από τη νεα γενια των συναδέλφων μου επιλέξαμε συνειδητά με σπουδές και εξειδικεύσεις να υπηρετήσουμε την δημοσιογραφία, θα συνεχισω ναπρεσβεύω με οποιοδήποτε κόστος.

Γνωρίζω ότι στις μέρες μας η ανεργία περισσεύει στον κλάδο των Μέσων Ενημέρωσης στην Ελλάδα. Αλίμονο όμως, αν μπροστά στον φόβο της ανεργίας, ειδικά εμείςοι νέοι άνθρωποι φθάσουμε στο σημείο να ξεπουλήσουμε την προσωπική υπερηφάνεια και την επαγγελματική αξιοπρέπειά μας.

Ευχαριστώ όλους τους συναδέλφους μου στον ΣΚΑΪ για τις καλές αλλά και δύσκολες στιγμές, που περάσαμε μαζί.

Ιδιαίτερα ευχαριστώ τους Γιώργο Λαμπράκο και Ανδρέα Μπούσιο για όσοδιάστημα υπηρέτησαν στην διεύθυνση ειδήσεων του σταθμού και είχα την τύχη να συνεργαστώ μαζί τους.

Καθώς επίσης ευχαριστώ και την διοίκηση του σταθμού που μου εμπιστεύτηκε την θέση τουανταποκριτή από την Ουάσινγκτον, για το ρεπορτάζ από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, σε μία ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία για την Ελλάδα”.

Φιλικά, Θάνος Δημάδης Δημοσιογράφος- Μέλος ΕΣΗΕΑ

Πηγή http://olympia.gr/

Μια χώρα που πτώχευσε δύο φορές σε έναν χρόνο (του Γιάννη Βαρουφάκη)

Το 2012 θα μείνει στην παγκόσμια οικονομική ιστορία ως η χρονιά που μια χώρα της ευρωζώνης, η Ελλάδα μας, πτώχευσε δις. Μία φορά τον Φεβρουάριο και μία τον Δεκέμβριο. Και δεν είναι μόνο το επίτευγμα της διπλής σε έναν χρόνο πτώχευσης που θα καταχωρίσει το σωτήριον 2012 με γράμματα μαύρα κι άραχνα στην ιστορία. Υπάρχουν άλλοι δύο λόγοι: πρώτον, ότι και οι δύο αυτές πτωχεύσεις συνέβησαν εν μέσω θριαμβολογιών των κυβερνώντων πως η χώρα σώθηκε από την... πτώχευση. Και, δεύτερον, ότι το δημόσιο χρέος παραμένει μη βιώσιμο παρά τις δύο, διαδοχικές πτωχεύσεις.


Ξέρω ότι η παραπάνω παράγραφος θα ξενίσει πολλούς αναγνώστες, οι οποίοι έχουν πειστεί από τους κυβερνώντες και τα «μέσα» ότι, τελικά, με το PSI του Φεβρουαρίου και την πρόσφατη απόφαση του Eurogroup η χώρα απέφυγε την πτώχευση. Κι όμως, φίλες και φίλοι. Το κράτος μας πτώχευσε δύο φορές σε μία χρονιά και οδεύει προς την τρίτη πτώχευσή του κάποια στιγμή στο εγγύς μέλλον. Επιτέλους, ήρθε η στιγμή να θέσουμε στο περιθώριο τους ευφημισμούς που μας αποκρύπτουν την εικόνα της πραγματικότητας με ζοφερά αποτελέσματα και να την αντιμετωπίσουμε.

Καταρχάς, ας θυμηθούμε τι σημαίνει ότι πτωχεύει ένα κράτος. Δεν σημαίνει ότι «κατεβάζει τα ρολά» αλλά ότι αναγκάζεται να ανακοινώσει πως δεν μπορεί να αποπληρώσει τα τοκοχρεολύσιά του στο ακέραιο. Ότι επιβάλλει στους δανειστές του το «κούρεμα» μέρους των τόκων που τους χρωστά ή ακόμα και μέρους του κεφαλαίου που δανείστηκε από αυτούς. Αυτό σημαίνει. Και αυτό συνέβη τον Φεβρουάριο με το PSI, τότε που «κουρεύτηκε» το 75% της διαχρονικής αξίας των τοκοχρεολυσίων που χρώσταγε το ελληνικό Δημόσιο στους ιδιώτες (με αποτέλεσμα, αν θυμάστε, την πυροδότηση των CDS). Το γεγονός ότι βαπτίστηκε «εθελοντικό» το κούρεμα, με το λατινικό ακρώνυμο PSI να του δίνει μια αίσθηση «καθωσπρεπισμού», δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Και η Μαφία «προσφορές» έκανε, τις οποίες εκείνοι που αποδέχονταν «επέλεγαν» να αποδεχτούν (θα θυμάστε τη φράση-κλειδί του μέσου μαφιόζου του Χόλιγουντ: «Θα σου κάνω μια προσφορά που δεν θα μπορείς να αρνηθείς!»).

Σήμερα; Θα θυμάστε ότι στο προηγούμενο Eurogroup πηγαίναμε με την απαίτηση του ΔΝΤ για ένα OSI, δηλαδή για ένα «κούρεμα» των δανείων μας από την Τρόικα – καθώς η εκρηκτικότητα του δημόσιου χρέους είναι τέτοια που οι εκπρόσωποι του ΔΝΤ δεν δύνανται πλέον να προσποιούνται (όπως τους αναγκάζει το καταστατικό του ΔΝΤ) ότι δανειοδοτούν μια χώρα, της οποίας το χρέος έχει μπει σε μία «σειρά». Επειδή, όμως, οι γερμανικές εκλογές καραδοκούν και η κυβέρνηση Μέρκελ δεν θα μπορούσε να σταθεί μπροστά στη γερμανική κοινή γνώμη, αν αποδεχόταν μερικούς μόνο μήνες μετά την ψήφιση του Μνημονίου 2 από την Ομοσπονδιακή Βουλή, πως κι αυτό το «σχέδιο» για την Ελλάδα ναυάγησε, η ιδέα του OSI παραπέμφθηκε στις καλένδες. Τι την αντικατέστησε; Η ιδέα της «επαναγοράς χρέους».

Για να μιλάμε, όμως, για πραγματική επαναγορά χρέους, η διαδικασία αγοράς του πρέπει να εντάσσεται στους κανόνες της αγοράς. Πράγματι, πολλές επιχειρήσεις αγοράζουν ομόλογα που έχουν στο παρελθόν διαθέσει σε επενδυτές (δανειζόμενες από αυτούς), εάν δουν ότι, για κάποιον λόγο, η τιμή τους έχει πέσει (με σκοπό να τα «σκίσουν», διαγράφοντας έτσι ένα μέρος του μακροπρόθεσμου χρέους τους). Εξ ορισμού, όμως, ποτέ δεν αγοράζουν μεγάλο ποσοστό αυτών των χρεών τους (των ομολόγων τους), καθώς, αν το κάνουν, θα σπρώξουν την τιμή τους στα ύψη, με αποτέλεσμα η επαναγορά να είναι δώρον άδωρον.

Το ίδιο ισχύει και με την επαναγορά που επιχειρεί το κράτος μας τώρα: αν προσπαθήσει να επαναγοράσει (δανειζόμενο από το EFSF) μεγάλο ποσοστό του χρέους του που βρίσκεται στα χέρια των ιδιωτών, όπως συμβαίνει σήμερα, τότε η ελεύθερη τιμή διατίμησης των ομολόγων θα ανέλθει σε επίπεδα που θα αναιρέσουν τη λογική της επαναγοράς. Γνωρίζοντας ότι έτσι έχουν τα πράγματα, η κυβέρνηση (συνεπικουρούμενη από την Ε.Ε. και την ΕΚΤ) κάνει δύο πράγματα: πρώτον, παρεμβαίνει στην τιμή των ομολόγων (επιβάλλοντας μέγιστο επίπεδο τιμής) και, δεύτερον, ασκεί πιέσεις στις τράπεζες και σε όποιον μπορεί, ώστε να πουλήσουν μεγάλες ποσότητες των ομολόγων που κατέχουν. Ιδού το δίλημμα: αν δεν ασκηθούν αυτές οι ασφυκτικές πιέσεις (συνοδεία διάφορων απειλών, φανερών και κρυφών) ώστε να αυξηθεί η ποσότητα των προσφερόμενων ομολόγων και να συγκρατηθεί η τιμή τους, τότε η επαναγορά δεν θα πετύχει τον στόχο της μείωσης του χρέους. Αν ασκηθούν, τότε το αποτέλεσμα θα είναι ένα δεύτερο PSI, το PSI No 2 (καθώς οι ιδιώτες θα έχουν εξαναγκαστεί να «κουρέψουν» τα τοκοχρεολύσια του ελληνικού Δημοσίου).

Τι από τα δύο θα συμβεί θα διαφανεί τις επόμενες μέρες κι εβδομάδες. Το μέγα ζητούμενο, βέβαια, είναι πόσοι ξένοι ομολογιούχοι (δηλαδή hedge funds) θα συμμετάσχουν. Ίδωμεν. Έως τότε, δύο είναι τα δεδομένα: αφενός η απομείωση του χρέους, αν και όσο επιτευχθεί, θα αποτελεί άλλη μια κεκαλυμμένη πτώχευση, τύπου PSI, ένα PSI Νο 2! Αφετέρου, αντί αυτό το PSI Νο 2 να βοηθήσει την ελληνική οικονομία, θα βαθύνει την Κρίση, όπως ακριβώς έκανε το PSI No 1.

Γιατί PSI Νο 2; Επειδή, στην ουσία, οι ελληνικές ιδίως τράπεζες εξαναγκάζονται να αποδεχτούν ένα «κούρεμα «των τοκοχρεολυσίων του κράτους, το οποίο δεν θα το αποδέχονταν, εάν δεν ήταν απόλυτα δεσμευμένες θεσμικά και οικονομικά από το υπουργείο Οικονομικών, το EFSF και την ΕΚΤ. Και γιατί γράφω ότι αυτό το PSI Νο 2 θα είναι κακό για την οικονομία της χώρας; Επειδή θα διογκώσει τις μαύρες τρύπες στο εσωτερικό των ελληνικών τραπεζών, χωρίς να θέσει το δημόσιο χρέος σε βιώσιμο μονοπάτι, και θα εγγυηθεί πως τα είκοσι τόσα δισ. που θα δανειστεί ο Έλληνας φορολογούμενος για να τα δώσει (υπό τη μορφή νέων κεφαλαίων, η λεγόμενη «επανακεφαλαιοποίηση») στις τράπεζες δεν πρόκειται ποτέ να διατεθούν στις επιχειρήσεις και στα νοικοκυριά ως δάνεια.

Έτσι έμελλε να «φύγει» το 2012: τυλιγμένο στην ιστορική απαξίωση που του επιφύλαξαν δύο ελληνικές κυβερνήσεις, οι οποίες αναλώθηκαν σε ευφημισμούς με τους οποίους προσπάθησαν να συγκαλύψουν δύο πτωχεύσεις εις βάρος της πραγματικότητας, που γίνεται ολοένα και σκληρότερη όσο προσπαθούν να μας την κρύβουν.

Πηγή http://www.lifo.gr/

Την Ελλάδα κυβερνά μια διεφθαρμένη κλίκα (Του Κώστα Βαξεβάνη)

Το παρακάτω άρθρο του Κώστα Βαξεβάνη δημοσιεύτηκε στη γερμανική εφημερίδα DIE ZEIT στις 29 Νοεμβρίου

Την Ελλάδα κυβερνά μια διεφθαρμένη κλίκα
Του Κώστα Βαξεβάνη

Το να σε συλλαμβάνουν 50 άντρες της Κρατικής Ασφάλειας,του ειδικού τμήματος της ελληνικής Αστυνομίας που έχει την ευθύνη για την προστασία του Πολιτεύματος, είναι αναμφίβολα μία εμπειρία. Το να σε αγκαλιάζουν και να σε φιλάνε όμως αυτοί οι οποίοι ήρθαν για να σε συλλάβουν, δηλώνοντας πως είναι μαζί σου, είναι μια έκπληξη. Όταν ως ερευνητική ομάδα του περιοδικού HOT DOC, πήραμε την απόφαση να δώσουμε στη δημοσιότητα τα ονόματα της «Λίστας Λαγκάρντ», ξέραμε πως αρχίζει μια περιπέτεια. Η λίστα αυτή η οποία είχε παραδοθεί από τον υπάλληλο της Ελβετικής Τράπεζας HSBC, στην τότε υπουργό Οικονομικών της Γαλλίας Κριστίν Λαγκάρντ, περιείχε τα ονόματα χιλιάδων καταθετών, για την πλειοψηφία των οποίων ήταν εμφανές πως τα έσοδα δεν ήταν φορολογημένα ή νόμιμα.

Με τη λίστα αυτή, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία και Γερμανία, κατάφεραν να εντοπίσουν τους φοροφυγάδες και να εξασφαλίσουν έσοδα. Όχι όμως η Ελλάδα. Ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου, -ο οποίος προφασιζόταν ότι αναζητά εναγωνίως χρήματα για την ελληνική κρίση- πήρε τη λίστα, έκανε ένα αντίγραφο σε CD το οποίο όμως κάπου παράπεσε και δεν αξιοποιήθηκε. Συμπεριφέρθηκε περίπου σε αυτό το CD-ντοκουμέντο όπως σε όλα τα μουσικά CD στο σπίτι του.

Στη συνέχεια αυτή η λίστα πέρασε σε μερικούς κρατικούς υπαλλήλους και τον επόμενο υπουργό Οικονομικών Ευάγγελο Βενιζέλο, ο οποίος την πήρε σε μορφή usb, αλλά δεν θυμήθηκε και αυτός τι ακριβώς την έκανε. Όλα αυτά δεν είναι σενάρια κωμωδίας αλλά όσα κατέθεσαν επισήμως στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής. Τρεις κυβερνήσεις και δύο υπουργοί, χρησιμοποίησαν διάφορα νομικά επιχειρήματα, όπως το ότι η λίστα είχε αποκτηθεί παράνομα άρα δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, για να μην κάνουν καμία έρευνα για την φοροδιαφυγή. Η λίστα βεβαίως ήταν νόμιμη και παραχωρήθηκε επισήμως από τις γαλλικές αρχές στην Ελλάδα. Επί δύο χρόνια έμεινε στα συρτάρια ή τα παντελόνια των Υπουργών και η ύπαρξή της, χρησιμοποιήθηκε για οικονομικούς και πολιτικούς εκβιασμούς.

Όταν τη δημοσιεύσαμε, δεν κάναμε μόνο το δημοσιογραφικά σωστό, να αποκαλύπτουμε δηλαδή αυτό που οι άλλοι ήθελαν να κρύψουν, αλλά και το ηθικά σωστό. Απαλλάξαμε την πολιτική ζωή από το νοσηρό κλίμα που είχε δημιουργήσει η υπόθεση της λίστας και ζητάγαμε από την ελληνική κυβέρνηση να αλλάξει την άδικη εικόνα που παρουσιάζει η Ελλάδα: από την μία άνθρωποι να τρώνε από τα σκουπίδια και από την άλλη, όσοι δεν πληρώνουν για την κρίση να συνεχίζουν να έχουν την ασυλία από τους πολιτικούς τους προστάτες. Η αποκάλυψη της λίστας δεν ενόχλησε γιατί παρουσίαζε «προσωπικά δεδομένα» (μία ακόμη νομική εφεύρεση) αλλά γιατί εμφάνιζε την πραγματικότητα. Το ελληνικό πολιτικό σύστημα και οι άνθρωποι του, εκδότες, επιχειρηματίες, φίλοι υπουργών, οι κυρίαρχοι των ελληνικών ΜΜΕ και τραπεζίτες ήταν μέσα στη λίστα.

Αυτός ήταν και ο λόγος που οι αστυνομικοί που ήρθαν να με συλλάβουν, δήλωσαν την συμπαράστασή τους. Ως κομμάτι της κοινωνίας που υποφέρει, ζουν αυτή την αντίθεση αλλά και την υποκρισία αυτών που εξουσιάζουν. Οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν εμφανίζονται αντιπαθητικές και αντιλαϊκές επειδή παίρνουν μέτρα λιτότητας μόνο, αλλά γιατί χρησιμοποιούν την κρίση για να εξυπηρετήσουν συγκεκριμένα συμφέροντα.

Στο εξωτερικό έχει δημιουργηθεί η εικόνα ενός τεμπέλη Έλληνα που πίνει ούζο και χορεύει συρτάκι χωρίς να νοιάζεται για το μέλλον. Ναι, παρασιτικά φαινόμενα υπάρχουν στην Ελλάδα όπως και σε όλες τις χώρες. Μην ξεχνάμε πως η διαφθορά στην Ελλάδα είχε καθηγητές από την Γερμανία. Μια σειρά από εταιρείες τεχνολογίας και εξοπλισμών, που χρημάτισαν έλληνες υπουργούς και κρατικούς λειτουργούς για να πουλήσουν ακριβά προϊόντα. Αυτοί οι υπουργοί κυβερνούν ακόμη. Εμφανίζεται η βολική εικόνα ενός διεφθαρμένου λαού, γενικά και αόριστα, για να κρυφτεί μια συγκεκριμένη αλήθεια. Διεφθαρμένος είναι ο πυρήνας της εξουσίας.

Η Ελλάδα κυβερνιέται από μια κλειστή ελίτ εξουσίας που αποτελείται από συγκεκριμένους επιχειρηματίες που ευνοούνται και παρανομούν, από πολιτικούς που τους ευνοούν και τους νομιμοποιούν και από δημοσιογράφους που αντί να πουν την αλήθεια την αποκρύπτουν. Η σύλληψή μου και η δίκη μου μεταδόθηκε από όλα τα Μέσα Ενημέρωσης σε όλο τον κόσμο. Όχι όμως από τα ελληνικά. Δεκάδες συνάδελφοι με έπαιρναν τηλέφωνο για να μου δηλώσουν ότι έχω δίκιο, αλλά κανένας δεν το έγραψε στο Μέσο που δούλευε. Πώς να το γράψει; Οι ιδιοκτήτες είναι στην λίστα Λαγκάρντ.

Ο Τύπος στην Ελλάδα είναι φιμωμένος και πολλές φορές αυτοφιμωμένος. Πριν μερικούς μήνες, το REUTERS και το HOT DOC ταυτόχρονα, αποκάλυψαν ένα μεγάλο σκάνδαλο στην Τράπεζα Πειραιώς. Κανένα Μέσο δεν έγραψε το παραμικρό. Το γελοίο ήταν πως δημοσίευσαν την διάψευση της Τράπεζας, χωρίς να έχουν δημοσιεύσει ποτέ την είδηση. Οι σελίδες των εφημερίδων είναι γεμάτες από διαφημίσεις τραπεζών, μια διακριτική μέθοδος εξαγοράς της σιωπής. Τις τελευταίες μέρες η είδηση πως οι Τράπεζες θα μπουν υπό την εποπτεία της Τρόικας, προκάλεσε δημοσιεύματα για «αφελληνισμό των ελληνικών Τραπεζών». Οι εφημερίδες που δεν έχουν γράψει το παραμικρό για την εποπτεία συνολικά της ελληνικής οικονομίας, τη φοροδιαφυγή και την αδικία στην εφαρμογή της λιτότητας, ξύπνησαν από το λήθαργο και ανακάλυψαν την «εθνική ανεξαρτησία» όταν εθίγησαν αυτοί που τους έδιναν δάνεια χωρίς εγγυήσεις και πολλές φορές χωρίς επιστροφή. Τα Μέσα που δεν έγραψαν ποτέ τίποτα για τις offshore εταιρείες που ανήκουν στους ίδιους τους Τραπεζίτες και χρησιμοποιούνται για ψεύτικες αυξήσεις του μετοχικού τους κεφαλαίου, ξαφνικά έγιναν σαν πόρνες που ζητούν πίσω την παρθενία τους.

Αυτό ήταν το πρόβλημα με το HOT DOC. Δεν μπορούσαν να πάρουν τηλέφωνο τον εκδότη και να του πουν μην το δημοσιεύσεις αυτό, γιατί εκδότης είμαι εγώ.

Έτσι επέλεξαν την μέθοδο των διώξεων. Η ελληνική Δικαιοσύνη η οποία επί χρόνια ερευνά σκάνδαλα τα οποία καταλήγουν τελικώς στην παραγραφή, πολύ γρήγορα και πολύ βίαια, με οδήγησε σε δίκη για να με τιμωρήσει για την αλήθεια. Στη δίκη η οποία κατέληξε σε μια Διεθνή κατακραυγή από τα Διεθνή Μέσα Ενημέρωσης, αθωώθηκα. Η αθώωση προκάλεσε ικανοποίηση στην κοινή γνώμη. Όχι όμως στην Εισαγγελία. Πριν μία βδομάδα μάθαμε πως η Εισαγγελία άσκησε έφεση στην αθώωσή μου, με το επιχείρημα πως η δίκη δεν ήταν όπως έπρεπε. Προφανώς εννοεί πως η δίκη θα είναι όπως πρέπει, αν καταλήξει στην καταδίκη μου.

Κάθε μέρα στην Ελλάδα, η οποία βρίσκεται πάνω από τον γκρεμό, ψηφίζουν νόμους για τα συμφέροντα των δικών τους ανθρώπων. Των ανθρώπων που βρίσκονται σε δεκάδες λίστες «Λαγκάρντ». Στη συνέχεια ψηφίζουν άλλους νόμους για να αυτοαμνηστεύονται, να μην πάνε οι ίδιοι φυλακή. Παράνομα Mall των οποίων οι ιδιοκτήτες αντιμετώπιζαν δίκες νομιμοποιήθηκαν σε μία νύχτα με νόμο. Ο Βενιζέλος ο οποίος επέβαλε χαράτσι στα ακίνητα έκανε νόμο για να απαλλάξει από αυτό, τους μοναδικούς που μπορούν να το πληρώσουν, τους πλούσιους. Άλλαξε πέντε λέξεις στον Ποινικό Κώδικα και γλύτωσε από τη φυλακή 700 επώνυμους της εκλογικής του περιφέρειας. Στην Ελλάδα όπου δεν λειτουργεί ούτε περίπτερο χωρίς άδεια, τα τηλεοπτικά κανάλια λειτουργούν με άδειες που ανανεώνονται κάθε χρόνο, μαζί βέβαια με το σύστημα πολιτικών αλληλοεκβιασμών και ομηρίας μεταξύ καναλαρχών και κυβέρνησης.

Κάθε μέρα θεσμοθετούν τη διαφθορά με νόμους, εξυπηρετούν τους δικούς τους ανθρώπους, αλλά στο εξωτερικό μιλάνε για τη διαφθορά του ταβερνιάρη που δεν κόβει απόδειξη. Όταν αποκαλύπτονται καταφεύγουν στην τακτική της ισχύος. Τα ΜΜΕ που ανήκουν στους ευεργετηθέντες, αποσιωπούν τα πάντα.

Κατά τη διάρκεια της νομικής εξέλιξης της δικής μου υπόθεσης, υπήρξε ένα συμπέρασμα που μου ήταν δύσκολο να το αποδεχθώ. Οι έλληνες, άκουγαν ξένα Μέσα Ενημέρωσης, το BBC και την Ντόιτσε Βέλλε, για να ενημερωθούν τι γίνεται με έναν έλληνα δημοσιογράφο στη χώρα τους. Δυστυχώς αυτό είχε ξανασυμβεί σε μια άσχημη πολιτική περίοδο. Αυτή της ελληνικής χούντας.


Πηγή http://www.koutipandoras.gr/

ΝΔ-ΔΗΜΑΡ αθωώνουν ΠΑΣΟΚ: "Εξεταστική επιτροπή για το Μνημόνιο; Ποια Εξεταστική;"

Άλλα έλεγε η ΝΔ προεκλογικά και άλλα πράττει και το κορυφαίο από πλευράς ηθικής σημασίας θέμα της σύστασης εξεταστικής επιτροπής για το Μνημόνιο. Θα αρνηθεί λοιπόν το κυβερνητικό κόμμα της σύσταση εξεταστικής ςπιτροπής που πρότεινε ο ΣΥΡΙΖΑ και το ίδιο θα πράξει και η ΔΗΜΑΡ (για το ΠΑΣΟΚ είναι αυτονότητο: Ποιος δολοφόνος εποιυμεί την σύλληψή του;).

Με την άρνηση της τρικομματικής πλειοψηφίας να δεχθεί την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, υπάρχει πλέον ορατός κίνδυνος διαγραφής των ποινικών. ευθυνών Γ.Παπανδρέου και Γ.Παπακωνσταντίνου και όσων άλλων προκάλεσαν το ανοσιούργημα σε βάρος της χώρας.

Η εξέλιξη είχε προβλεφθεί από το defencenet.gr, το οποίο επανειλημμένα είχε θέσει ζήτημα "ξένης προστασίας" στους δύο και βέβαια για μια ακόμα φορά δικαιωνόμαστε και η κυβέρνηση επιδεικνύει για άλλη μια φορά την ελαστική και επιλεκτική πολιτική ηθική της.

Στη ΝΔ φοβούνται ότι θα έρθει σε δύσκολη θέση το ΠΑΣΟΚ και μπορεί να αποχωρήσει από την κυβέρνηση. Έτσι η τρίτη κυβέρνηση του Μνημονίου γίνεται ουσιαστικά η κολυμβήθρα του Σιλωάμ της πρώτης και ... όλα καλά!

Μάλιστα για να υποβαθμίσει τη συζήτηση η Ν.Δ. δεν θα είναι καν ο πρωθυπουργός Α.Σαμαράς στην συζήτηση. Αυτός, που έβγαζε πύρηνους λόγους από τα μπαλκόνια ότι "Θα λογοδοτήσουν στην εξεταστική αυτοί που έφεραν την χώρα σε αυτό το σημείο"!

Πάντως στη ΝΔ να μην θεωρούν δεδομένη και συμπαγή την θέση της ΚΟ του κόμματος γιατί θα απογοητευθούν. Υπάρχουν τουλάχιστον δέκα βουλευτές που για λόγους αρχής ή θα υπερψηφίσουν την πρόταση ή  δεν θα παραστούν στην ψηφοφορία. Τουλάχιστον αυτό προτίθενται να κάνουν την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές...

Πηγή http://www.defencenet.gr/

Ο Βουλευτής, η ΔΕΗ και στη μέση ο λαός

Δείτε πρώτα το βίντεο με το βουλευτή και μετά το βίντεο με το ρεπορτάζ του ALPHA για τη διακοπή ηλεκτρικού ρεύματος σε πολίτες από την ΔΕΗ, τα σχόλια δικά σας.

Η αδικία μέσα από τα μάτια των παιδιών

Παλιό Αεροδρόμιο Ελληνικού – Μαζί θα τα φάμε ΚΑΙ αυτά?

Αξίζει να το διαβάσετε μέχρι τέλους, γιατί μαζί δεν πρόκειται να τα φάμε! Όλα τα στοιχεία για το έγκλημα που ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ να γίνει! 

Ηράκλειος Οιωνός

(Σημαντική σημείωση, όλες οι πηγές για όσα λέμε αναφέρονται δίπλα στους νόμους με παραπομπές σε επίσημες σελίδες, σε κάποιες από αυτές θα σας ζητηθεί να ανοίξετε Acrobat-PFF αρχείο, μην τρομάξετε είναι τα ΕΠΙΣΗΜΑ ΦΕΚ από το Εθνικό Τυπογραφείο)

Αντί-προλόγου

Μας λένε εδώ και χρόνια ότι το παλιό αεροδρόμιο θα γίνει Μητροπολιτικό Πάρκο, φυσικά όπως όλοι γνωρίζουμε δεν έχει γίνει τίποτα για πάνω από 10 χρόνια που έφυγε το αεροδρόμιο από το Ελληνικό.  Μέσα σε αυτά τα χρόνια ήρθαν οι Ολυμπιακοί του 2004 και έφυγαν αφήνοντας πίσω στάδια και εγκαταστάσεις που κόστισαν στον Ελληνικό λαό πάνω από 400 εκ. ευρώ.  Μετά ήρθε η κρίση και τα υπόλοιπα είναι γνωστά.   Αυτό που δεν είναι γνωστό είναι το τι προσπαθούν να κάνουν κάποιοι με αυτή την τεράστια έκταση των 5.2 εκατομμυρίων τετραγωνικών μέτρων (ναι καλά διαβάσατε).

Ας δούμε όμως γρήγορα όλα τα νομικά τερτίπια των κυβερνήσεων Παπανδρέου, Παπαδήμου και Σαμαρά.

Τον Μάρτιο του 2011 περιήλθε στην «Ελληνικό Α.Ε.» , η  χρήση, διοίκηση, διαχείριση και εκμετάλλευση του πρώην Αεροδρόμιου  του Ελληνικού με το άρθρο 42 του νόμου 3943/2011 (ΦΕΚ 66 Α΄) (πηγή ΕΔΩ)

Τον Ιούλιο του 2011 φτιάχνετε το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (πηγή ΕΔΩ ) του οποίου ο μοναδικός σκοπός είναι   «Όποιο περιουσιακό στοιχείο μεταφερθεί στο Ταμείο, πωλείται, αξιοποιείται ή ρευστοποιείται», όπως αναφέρεται στην σελίδα του (πηγή ΕΔΩ ). 

Τα έσοδα όμως από αυτές τις πωλήσεις τι γίνονται?   Βάση του νόμου 3986/2011 (πηγή ΕΔΩ) με το οποίο συστάθηκε αυτό το ταμείο και συγκεκριμένα στο άρθρο 2, διαβάζουμε  «Το προϊόν αξιοποίησης χρησιμοποιείται αποκλειστικό για την αποπληρωμή του δημοσίου χρέους της χώρας…»

Τον Μάρτιο του 2012 συμπεριλαμβάνουν τον Άγιο Κοσμά και όλες τις εγκαταστάσεις του μαζί με το παλιό αεροδρόμιο στο νόμο  4062/2012 (πηγή ΕΔΩ)

Τον Απρίλιο του 2012 αποφασίζει η ΔΙΥΠΟΥΡΓΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ να μεταβιβάσει, μαζί με άλλα, την «Ελληνικό Α.Ε.» στο Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου, ΦΕΚ 1363 Τεύχος 2^ο / 21 Απριλίου του 2012 (πηγή ΕΔΩ)

Με λίγα λόγια, αρχικά μετέφεραν οτιδήποτε υπήρχε στο παλιό αεροδρόμιο του Ελληνικού στην «Ελληνικό Α.Ε.», κόλλησαν μαζί με νόμο και τις εγκαταστάσεις του Άγιου Κοσμά και στην συνέχεια όλο αυτό το τεράστιο ΔΗΜΟΣΙΟ περιουσιακό στοιχείο το μεταβίβασαν στο Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου, με μοναδικό σκοπό την αποπληρωμή μέρους του δημόσιου χρέους μας.

Και ερχόμαστε στο…

Σήμερα

Τώρα μας λένε ότι είναι προς όφελος του Ελληνικού λαού να πουληθεί αυτό το τεράστιο περιουσιακό στοιχείο για να δημιουργηθούν δουλείες, να υπάρξει ανάπτυξη και ευημερία.

Είναι έτσι όμως τα πράγματα?  Ισχύουν ή μήπως είναι λόγια του αέρα?

Ο Αρχιτέκτων-Πολεοδόμος, Επίκουρος Καθηγητής στο ΕΘΝΙΚΟ ΜΕΤΣΟΒΙΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ Νίκος Μπελαβίλας έχει κάνει μια πολύ σοβαρή μελέτη που την επικαιροποίησε τον Οκτώβριο του 2012 και κάνει κάποιες συγκρίσεις βάση δικιάς του, και της ομάδας του, πρότασης για την αξιοποίηση του Ελληνικού, σε αντιπαραβολή με όσα έχουν αφήσει να εννοηθούν οι κυβερνόντες  ότι θα γίνουν στο Ελληνικό.

Τα στοιχεία που παραθέτει είναι συγκλονιστικά και δεν αφήνουν κανένα περιθώριο αμφισβήτησης για το φαγοπότι που έπεται να γίνει, εάν φυσικά προχωρήσουν τα σχέδια τους.

Επιγραμματικά αναφέρει η καθηγητής και η ομάδα του στη μελέτη τους:

Συγκεκριμένα το Ελληνικό Δημόσιο αναμένεται να επιβαρυνθεί τουλάχιστον με τα εξής

1. Το κόστος μεταστέγασης των φορέων που αυτή τη στιγμή λειτουργούν εντός της έκτασης του

Ελληνικού παράγοντας κοινωνικό, πολιτιστικό, ερευνητικό, τεχνικό, προνοιακό, διοικητικό και

εκπαιδευτικό έργο. Αυτή τη στιγμή εντός της έκτασης του Ελληνικού υπάρχουν 493.000 τ.μ.

κτιριακών επιφανειών (2.584.000 κ.μ.), από τις οποίες χρησιμοποιούνται 305.000 τ.μ. (1.571.000 κ.μ.). Λόγω των εξειδικευμένων κατασκευών που απαιτούνται για τη στέγαση των περισσότερων από τις υφιστάμενες χρήσεις (π.χ. ερευνητικά κέντρα, προνοιακές υποδομές, αθλητικές εγκαταστάσεις), εκτιμάται ότι το κόστος αυτό θα είναι πολύ υψηλότερο από το κόστος μιας συνήθους μεταστέγασης μίας τυχαίας υπηρεσίας. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι μόνο για την κατασκευή νέων εγκαταστάσεων για το ΕΛΚΕΘΕ (δεξαμενές εκτροφής, συστήματα ανακύκλωσης, αντλιοστάσιο κλπ) θα απαιτηθούν περίπου 3 εκατ €. Με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία εκτιμούμε ότι το συνολικό κόστος μεταστέγασης και εγκατάστασης σε άλλες περιοχές των υπηρεσιών που σήμερα στεγάζονται στο χώρο του Ελληνικού ανέρχεται σε περίπου 614 εκατ. €. Το κόστος των κατεδαφίσεων ανέρχεται σε 34 εκατ. €.

2. Το κόστος των συνοδών έργων τα οποία “απαιτούνται” από τους επενδυτές ή και από την Ελληνικό Α.Ε. προκειμένου το «οικόπεδο» να γίνει πιο ελκυστικό και να αυξηθεί η εμπορική του αξία. Τα έργα αυτά είναι:

- Η σύνδεση μέσω σήραγγας με τα Μεσόγεια και τον Διεθνή Αερολιμένα “Ελευθέριος

Βενιζέλος”. Δεν ενδιαφέρει τόσο η επέκταση της περιφερειακής Υμηττού όσο αυτό το link.

Αυτό πιθανόν “δείχνει” και το μελλοντικό χαρακτήρα της επένδυσης. Το κόστος του

κυκλοφοριακού έργου αναμένεται στα 1,2‐1,5 δις €.

- Η υπογειοποίηση της λεωφόρου Ποσειδώνος στο μέτωπο του Ελληνικού προκειμένου το

οικόπεδο του πρώην αεροδρομίου να γίνει παραλιακό. Εκτιμούμε ότι το κόστος της

υπογειοποίησης ανέρχεται σε περίπου 300 εκατ. €.

- Υποσταθμοί ηλεκτρικού ρεύματος, υποδομές ύδρευσης, κτλ

3. Η επέκταση της γραμμής Τραμ προς τα ανατολικά προκειμένου να συνδεθεί με τον Σταθμό Μετρό Αργυρούπολης. Το κόστος του έργου ανέρχεται σε 12 εκατ. €. Τόσο το Τραμ όσο και η επέκταση του Μετρό κατά δύο σταθμούς στο ανατολικό μέτωπο του πρώην αεροδρομίου είναι δύο εξαιρετικά ωφέλιμα έργα για τη Νότια Αθήνα, τα οποία όμως κατασκευάζονται με δημόσιες ελληνικές ή ευρωπαϊκές δαπάνες και αυξάνουν την υπεραξία του Ελληνικού την οποία θα καρπωθούν οι επενδυτές.

4. Τέλος οφείλουμε να έχουμε κατά νου ότι τα Ολυμπιακά έργα του πόλου του Ελληνικού τα οποία θα κατεδαφιστούν κόστισαν στο Ελληνικό Δημόσιο 417 εκατ. € και ολοκληρώθηκαν μόλις πριν από 6 χρόνια.

Έτσι λοιπόν μπορούμε να πούμε το κόστος για το Ελληνικό Δημόσιο ανέρχεται 2,577 δις € (χωρίς την επέκταση Μετρό) ή αν σκεφτούμε πως τα Ολυμπιακά Έργα μπορούν και να καταστραφούν ‐ ας κόστισαν χρυσάφι ‐ σε 2,1 δις € περίπου. Δηλαδή η χώρα συμμετέχει στην «αξιοποίηση του Ελληνικού» καταβάλλοντας ποσό αντίστοιχο με το 1/3 της συνολικής επένδυσης σε πραγματικό χρήμα.

Ας δούμε τι αναμένεται:
 

ΟΙ ΤΙΜΕΣ ΠΩΛΗΣΗΣ 

Το 2010 αναμενόταν η είσπραξη 5 δις €. Αυτό δήλωνε η τότε κυβέρνηση δια των υπουργών της. Ο αριθμός αυτό διολισθαίνει συνεχώς προς τα κάτω. Τόσο ο νυν υπουργός οικονομικών κ. Στουρνάρας όσο και ο πρώην επιφαλής του ΤΑΙΠΕΔ κ. Μητρόπουλος δεν κουράζονται να λένε πως τα κρατικά οικόπεδα έχουν μεγάλα προβλήματα, θεσμικά, τεχνικά κλπ, πως το Ελληνικό έχει εμπλοκές που πρέπει να λυθούν κ.α. Αυτό το γνωρίζουμε και το γνωρίζαμε ήδη από το 2010. Εκείνοι δεν το γνώριζαν ή το αποσιωπούσαν.

Αναρωτιόμαστε όμως πως είναι δυνατόν οι επικεφαλής των αποκρατικοποιήσεων να παρουσιάζονται στις διεθνείς συναντήσεις προβάλλοντας την προβληματική κατάσταση της περιουσίας την οποία διαχειρίζονται. Κάπως σαν ο διευθύνων σύμβουλος μίας μεγάλης τράπεζας ή μίας εταιρείας να εξηγεί σε διεθνή συνέδρια πως η τράπεζα του ή η εταιρεία του βρίσκεται στα πρόθυρα της πτώχευσης. Έτσι την επόμενη μέρα η τράπεζα θα πτωχεύσει λόγω της κατάρρευσης των μετοχών της. Στην περίπτωσή μας είναι σαν να ετοιμαζόμαστε να πουλήσουμε το σπίτι μας και στις “μικρές αγγελίες” να γράφουμε πωλείται οικία με πολλά κατασκευαστικά και ιδιοκτησιακά προβλήματα!

Έτσι λοιπόν η αναμενόμενη τιμή πώλησης κατρακύλησε από τα 5 δισ € στα 3 και τείνει στο 1 δισ €. Μία πτώση από 40% έως 80% της αρχικά εκτιμώμενης τιμής πώλησης του χώρου μέσα σε μόλις δύο χρόνια.  Αυτοί οι αριθμοί κυκλοφορούν στα ενημερωμένα και μάλλον έγκυρα δημοσιεύματα της κτηματαγοράς.

Υπό αυτές τις συνθήκες οι υπολογισμοί γίνονται μάλλον απλοί και ευκολονόητοι ακόμα και χωρίς οποιαδήποτε επίσημη εκτίμηση: Αναμένεται να εισπράξουμε από 1 έως 3 δις € που θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για την αποπληρωμή του χρέους, ενώ πρέπει να διαθέσουμε εδώ και τώρα περίπου 2,1 δισ € και να απολέσουμε έργα που  ατασκευάσαμε προ 6ετίας αξίας 0,5 δισ €.
 

Πέρα από το εξαιρετικά υψηλό κοινωνικό και περιβαλλοντικό κόστος της εκποίησης του τελευταίου μεγάλου δημόσιου χώρου του Λεκανοπεδίου, το οικονομικό κόστος είναι επίσης εξαιρετικά υψηλό και επιπλέον αυξάνεται συνεχώς και συστηματικά.

+++

Όλη η ομιλία του καθηγητή Νίκου Μπελαβίλα στη δημόσια διαβούλευση στη Βουλήστις 29/10/2012 με θέμα το παλιό αεροδρόμιο του Ελληνικου

Όλη η μελέτη που παρουσίασε ο καθηγητής Νίκος Μπελαβίλας στηδημόσια διαβούλευση στη Βουλή στις 29/10/2012 με θέμα το παλιό αεροδρόμιο του Ελληνικού

+++

Σχόλιο δικό μας: «Μαζί θα τα φάμε και αυτά???»

Ηράκλειος Οιωνός

Πηγή της ανάρτησης http://irakleios-oionos.blogspot.gr/